اردوی پاکستان و حکومت این کشور از هفتاد سال به اینسو با ملت خود درگیر جنگ است و عامل عمده این جنگ، پیشبرد حکومتداری غیرعادلانه در پاکستان است. اگر موقعیت استراتژیک پاکستان، کارخانهها و تولیدات آن را در نظر بگیریم، این کشور باید از لحاظ اقتصادی یک کشور نیرومند میبود اما معادن تمام بلوچستان، سند و پشتونخوا را استخراج و غارت کرده است و با آن هم، رژیم نظامی روزبهروز بیشتر در قرضها غرق میشود.
علت این وضعیت این نیست که پول وارد پاکستان نمیشود بلکه علت اصلی آن اینست که در آنجا مافیا حاکم است. از یک طرف پول وارد میشود، به دست مافیا میافتد و از طرف دیگر دوباره بیرون میرود و در نتیجه، برای ملت هیچ چیزی باقی نمیماند. این، واقعیت داخلی رژیم نظامی پاکستان است.
اگر در چنین وضعیتی مردم عام پاکستان متوجه شوند که یک حلقه مافیایی بر آنان حکومت میکند، ممکن است همه به قیام روی بیاورند. برای اینکه در پاکستان یک قیام ملی شکل نگیرد، حلقه مافیایی حاکم در پاکستان تلاش میکند ملت را با یک موضوع خارجی مصروف نگه دارد تا توجه شان به مشکلات داخلی معطوف نشود. به همین دلیل هر بار که موضوع گفتوگو میان افغانستان و پاکستان گرم میشود، حلقه مافیایی به افغانستان حمله میکند تا جنگ آغاز شود و گفتوگوها تخریب و ناکام گردد.
در جنگ با افغانستان، برای هر دو ملت زیانهای فراوانی وجود دارد اما برای حلقه مافیایی فواید زیادی دارد که برخی از آنها را در زیر یادآوری میکنیم:
۱ ـ اگر جنگ ادامه داشته باشد ظلم، استبداد و فساد حلقه مافیایی در دود و غبار جنگ پنهان خواهد ماند.
۲ ـ اگر جنگ ادامه داشته باشد تجارت حلقه مافیایی به نام مبارزه با تروریزم رونق خواهد داشت.
۳ ـ اگر جنگ ادامه داشته باشد مردم و قبایل مناطق مرزی درگیر جنگ خواهند بود و حلقه مافیایی فرصت خواهد داشت تا به غارت معادن آنان بپردازد.
۴ ـ اگر جنگ ادامه داشته باشد حلقه مافیایی حاکم بر رژیم نظامی خواهد توانست دزدیهای خود را به نام مصارف جنگ بهخوبی پنهان کند.
در جنگ، این و دهها فایده دیگر برای حلقه مافیایی وجود دارد که از تفصیل آن میگذریم اما کسانی که در نهایت غرق میشوند و قربانی میگردند، مردم عام و بیچاره هر دو طرفاند. مردم عام هر دو کشور که مسلماناند، باید بدانند که تجاوزات اخیر پاکستان به سود و خواست ملت عام آن کشور نیست بلکه طرحهای حلقه مافیایی حاکم است که عملی میشوند و سود آن نیز به مشخصاً به خود شان میرسد.