در دنیای معاصر بسیاری از مردم و حتی دولتها گمان میکنند که قدرت واقعی وابسته به فراوانی ثروت، امکانات و تجهیزات پیشرفتهٔ نظامی است، آنها باور دارند هر کس از لحاظ اقتصادی، نظامی و فنی موقعیت برتری داشته باشد همیشه میدان را خواهد برد و ملتهای ضعیف جز تسلیم یا سکوت چارهای ندارند؛ این گمان باطل در واقعیت سرچشمهٔ قدرت حقیقی انسان — یعنی ایمان، اراده و اعتقاد به حق — را نادیده میگیرد.
تاریخ و قرآن کریم آشکار ساختهاند که پیروزی در سایهٔ زر و زور نیست، بلکه به برکت ایمان به خداوند جل جلاله و ایستادن در راه حق حاصل میشود، قرآن مجید این حقیقت را چنین یادآور شده است: «كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره، ۲۴۹).
در این آیه خداوند متعال میفرماید که گرچه دشمن از نظر شمار و امکانات توانمند باشد؛ پیروزی با کسانی است که صبر، ایمان و ارادهٔ راسخ را در خود گرد آوردهاند.
نمونهٔ بارز این حقیقت، نبرد بدر است؛ جایی که مسلمانان با شمار اندک و وسایل محدود در برابر لشکر قدرتمند مشرکان ایستادند، اما بهواسطهٔ ایمان و یقینشان مشمول نصرت الهی شدند و دشمن را شکست دادند.
ایمان سرچشمهٔ نیرو، شجاعت و استقامت است، انسان باایمان نه از فقر میترسد و نه از حرص و تهدید دشمن واهمه دارد، زیرا یقین دارد که حق در نهایت پیروز است، در دفاع از خاک، عقیده و عزت وطن نیز همین ایمان است که انسان را از شک و تردید رهایی میبخشد و او را به شجاعت و پایمردی فرا میخواند، هرگاه ملتی به ارزشهای خود باور داشته باشد، مهاجم را باز میدارد؛ زیرا ایمان در دلها شمعی میافروزد که هیچ سلاحی توان خاموش کردن آن را ندارد.
امروز این حقیقت در میدانهای مقاومت ملت افغانستان آشکارا دیده میشود، دشمنان این سرزمین کوشیدهاند با ابزارهای مالی، تبلیغاتی و نظامی ارادهٔ ملت را تضعیف کنند، تجاوز آشکار پاکستان و گروههای اجیر مانند داعش گرچه بر سرمایهٔ زور تکیه دارند، اما خالی از ایمان و ارزشاند، در مقابل فرزندان شجاع این خاک با قلبهای آکنده از محبت به وطن و توکل به خداوند جل جلاله ایستادهاند.
آنها در صفی واحد از هویت و شرف سرزمین خود دفاع میکنند و به جهان نشان دادهاند که ملتِ مؤمن بیمناک نیست و سرزمین مردم با غیرت را کسی نمیتواند تصاحب کند، چنین مردمی گرچه امکانات مادیشان اندک باشد، اما صِرف سلاحهای مادی نیست که آنها را قدرتمند کرده؛ سلاح واقعیشان ایمان و اراده است که از هر توپ و تانکی مؤثرتر است، قرآن کریم این اصل را بارها یادآور شده است: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» (محمد، ۷)
یعنی اگر در راه خدا ثابتقدم باشید و در برابر ظلم و تجاوز بایستید، خداوند هم شما را یاری میکند و گامهایتان را استوار میسازد.
تاریخ و هدایتهای الهی هر دو نشان میدهند که پیروزی زاییدهٔ ایمان است، نه ثروت؛ ثمرهٔ یقین است نه تجهیزات، اگر پیروزی تنها بر اساس قدرت مادی بود، هیچ پیامبری در برابر طاغوتها پیروز نمیشد؛ اما ارادهٔ پیامبران، پایداری مؤمنان و غیرت حقپویان همچون دیواری فولادی در برابر سیلاب ظلم ایستادهاند.
پس لازم است که ایمان را سرمایهٔ اصلی خود بدانیم و در هر وضعیتی از خاک، عقیده و ناموسمان دفاع کنیم؛ زیرا ایمانِ راستین هرگز تسلیم نمیشود و ملتی که به خداوند جل جلاله توکل کند هرگز شکسته نخواهد شد.










































