وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾ وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾ سورة البقرة
ترجمه: «و از میان مردم، کسانی هستند که سخنانشان درباره زندگی دنیا تو را به شگفتی میاندازد و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه میگیرند، در حالی که سرسختترین دشمناناند، و هنگامی که روی برمیگردانند، در زمین میکوشند تا فساد برپا کنند و کشتزارها و نسلها را نابود سازند؛ و خداوند فساد را دوست ندارد».
مردم پاکستان و افغانستان دو ملت برادرند که سالیان متمادی در کنار یکدیگر روزگار خوبی را سپری کردهاند؛ اما از زمانی که پاکستان تأسیس شد ارتش و سازمان استخبارات این کشور افغانستان را تهدید استراتژیک برای خود تلقی کرده و همواره از همین زاویه با افغانستان و مردم آن تعامل کردهاند.
هرگاه منافع پاکستان در کشتن افغانها بوده آنان را کشته است؛ هرگاه سودش در بازداشت آنان بوده افغانها را بازداشت کرده است؛ هرگاه منفعتش در تحویل دادن افغانها به کفار بوده آنان را دستگیر و به آنان سپرده است؛ و هرگاه همکاری با افغانها را به سود خود دیده با آنان همکاری کرده است، بر اساس برخی گزارشها در نخستین سالهای اشغال آمریکا افغانستان از خاک پاکستان بیش از شصت هزار بار هدف بمباران هوایی قرار گرفت و جاسوسان سازمانهای استخباراتی کشورهای غربی نیز از طریق همین پاکستان با هواپیما به افغانستان منتقل شدند و بغاوت را آغاز کردند، در طول بیست سال اشغال نیز نیروهای اشغالگر و حکومتهای وابسته به آنان تا پایان از طریق پاکستان از نظر لوجستیکی و تسلیحاتی حمایت و تمویل میشدند.
پاکستان پس از استقرار حاکمیت امارت اسلامی به بهانه حضور مهاجران قبایلی دهها بار مناطق افغانستان را بمباران کرد که در نتیجه آن صدها غیرنظامی افغان به شهادت رسیدند، همچنین تلاش کرد افغانستان را در محاصره اقتصادی نگه دارد.
در پنج سال گذشته نیز با مهاجران افغان در پاکستان بهگونهای سیستماتیک رفتارهای غیرانسانی صورت گرفت و آنان در شرایط نامناسب آبوهوایی بهطور اجباری از پاکستان اخراج شدند؛ رفتاری که نمونههای مشابه آن در تاریخ جهان بهندرت یافت میشود، در همین مدت ارتش و سازمان استخبارات پاکستان با ارتکاب این اقدامات به تمامی تلاشهای نظام حاکم افغانستان برای حل اختلافات از راه گفتوگو، مذاکره و تفاهم با پاکستان پاسخ منفی دادند و اجازه ندادند این تلاشها به نتیجهای منطقی برسد و زمینه زندگی مسالمتآمیز و امن برای مردم افغانستان و پاکستان فراهم شود.
پاکستان با هند دشمنی دارد؛ اما همواره این دشمنی را در داخل و خارج کشور بهانهای برای اقدام علیه مسلمانان و اقوام مختلف قرار داده است، دهها هزار تن از شهروندان خود را نیز به اتهام ارتباط با هند یا به قتل رسانده و یا ناپدید کرده است، اکنون ارتش و سازمان استخبارات پاکستان در تلاشاند همین تجربه را علیه افغانستان نیز به کار گیرند.
امارت اسلامی افغانستان تنها نظامی است که خود را بر پایه احکام شرعی اسلام میداند و دوستی و دشمنی آن نیز بر اساس معیارهای شریعت اسلامی تنظیم میشود، از اینرو هیچکس حتی تصور نمیتواند بکند که این نظام علیه یک مسلمان با کافران همکاری کند، مردم افغانستان و پاکستان بهخوبی آگاهاند که ارتش و سازمان استخبارات پاکستان سابقه طولانی همکاری با کفار علیه مسلمانان را دارند و حتی اکنون نیز در برخی عرصهها علیه مسلمانان با آنان همکاری میکنند و این همکاری را وسیلهای برای تأمین منافع و معیشت خود قرار دادهاند.
در حال حاضر نیز پاکستان سرگرم سازماندهی و انسجام گروههایی است که پیشتر نیز به اشاره همین کشور، دستاوردهای چهارده سال جهاد مردم افغانستان علیه شوروی و رژیم کمونیستی را نابود کردند، تجهیزات پیشرفته نظامی باقیمانده را بهعنوان آهنآلات فرسوده به پاکستان انتقال دادند، زیرساختهای افغانستان را ویران ساختند، دهها هزار افغان را به نام قوم، سمت و زبان قتلعام کردند و هرجومرج را بر افغانستان حاکم نمودند، همچنین در بیست سال گذشته نیز به حیث ارتش و سازمان استخبارات پاکستان همراه با نیروهای آمریکایی و دیگر کشورهای غربی علیه مردم افغانستان جنگیدند و لکها افغان را به شهادت رسانیدند.
پاکستان که با نام اسلام تأسیس شد ارتش و سازمان استخبارات آن از این اندیشه و مسیر فاصلهای بسیار گرفتهاند، اگرچه امروز در ظاهر از اسلام سخن میگویند اما عملکرد و رفتارشان با این ادعا سازگار نیست و این سخنان را تنها برای فریب افکار عمومی و پنهان کردن اقدامات خود مطرح میکنند آیه کریمهای که در آغاز این نوشتار آمده، مصداق روشنی بر رفتار آنان است.
ارتش و سازمان استخبارات پاکستان باید بدانند که تاکتیکهای فرسوده آنان دیگر علیه مردم افغانستان کارایی ندارد، به جای ادامه دشمنی با افغانستان و ترویج روایتهای دروغین بهتر است راههای مشروعی برای تأمین منافع و معیشت خود برگزینند و برای حل مشکلات داخلی و اختلافات با دیگران مسیر تفاهم و مذاکره را در پیش گیرند.