صبح زود روز دوشنبه، سیام سنبله، جنگندههای رژیم نظامی پاکستان بار دیگر حریم هوایی افغانستان را نقض کردند و مناطق مسکونی ولسوالی نورگل ولایت کنر و ولسوالی برمل ولایت پکتیکا را هدف بمبارانهای کورکورانه قرار دادند. در حمله بر ولسوالی نورگل، یک خانه مسکونی بهگونه کامل ویران شد و در این حمله سه عضو یک خانواده به شهادت رسیدند و چهار تن دیگر زخمی شدند.
در میان قربانیان دو کودک و دو زن نیز شامل بودند. در ولسوالی برمل، یک دکان و یک خانه خالی نیز ویران شد. ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، این حملات را «جنایتهای جنگی» و «ادامه جنایتها علیه مردم افغانستان» خواند و تأکید کرد که این حمله «بیپاسخ نخواهد ماند».
این حمله یک جنایت جنگی و جنایت علیه انسانیت است. رژیم پاکستان با این بمبارانهای کور، نهتنها حاکمیت ملی افغانستان را زیر پا گذاشت، بلکه چهره وحشی و بزدلانه خود را نیز به جهان آشکار کرد. چگونه میتوان کشتن کودکان و زنان بیگناه را «مبارزه با تروریزم» نامید؟ این رژیم خود تروریست است و دستش تا آرنج به خون مردم مظلوم افغانستان آلوده است.
بر اساس پروتوکول اول کنوانسیونهای ژنیو، حملاتی که میان اهداف نظامی و غیرنظامی تفاوت قایل نمیشوند، بهگونه صریح ممنوع بوده و جنایت جنگی محسوب میشوند. رژیم پاکستان با انجام این حملات ثابت کرده است که به هیچ قانون، اخلاق و وجدان بشری پابند نیست.
کارشناسان سیاسی بر این باورند که رژیم پاکستان با انجام این حملات تلاش میکند توجه مردم را از بحرانهای داخلی خود منحرف ساخته و بر ناکامیهای امنیتی خود پرده بیندازد. این رژیم که خود با بحرانهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی دستوپنجه نرم میکند، میخواهد با ایجاد بحران در افغانستان، توجه مردم خود را از مشکلات داخلی منحرف سازد. ذبیحالله مجاهد نیز بهگونه صریح گفته است که حملات پاکستان با هدف «منحرفکردن افکار عمومی از ناکامیهای امنیتی در این کشور» انجام میشود. اما این سیاست بزدلانه نهتنها نمیتواند مشکلی را حل کند، بلکه نفرت و بیاعتمادی میان دو کشور همسایه را بیشتر میسازد.
در واکنش به این جنایت، سخنگوی امارت اسلامی تأکید کرده است که این حملات «بیپاسخ نخواهد ماند» و افغانستان حق دفاع از خود را محفوظ میداند. این هشدار جدی به رژیم پاکستان است که باید بداند افغانستان میدان آزمایش سلاحهای کور نیست و ملت افغانستان هرگز در برابر این تجاوزها سر فرود نخواهد آورد. امارت اسلامی بارها ثابت کرده است که در دفاع از خاک افغانستان و ناموس مردم، هیچگونه کوتاهی نخواهد کرد و به این تجاوزها پاسخ مناسب و بهموقع خواهد داد.
جرم این قربانیان بیگناه چیست؟ تنها جرمشان این است که در همسایگی رژیم خونخوار و پلید پاکستان زندگی میکنند؛ رژیمی که کودکان را در خوابگاههایشان میکشد، زنان را در خانههایشان به قتل میرساند و هیچ احترامی به زندگی انسانها ندارد. این رژیم نهتنها دشمن افغانستان، بلکه دشمن بشریت و صلح در منطقه نیز دانسته میشود.
جامعه جهانی نیز باید این جنایت را بهشدت محکوم کند و از رژیم پاکستان بخواهد که از حملات هوایی بر مناطق ملکی دست بردارد. سکوت در برابر این جنایتها، خیانت به بشریت و تشویق جنایتکاران است. تاریخ گواه است که هیچ قدرتی نتوانسته است ملت افغانستان را به زانو درآورد و رژیم پاکستان نیز از این قاعده مستثنا نیست.