ابو عبیده چهرۀ پنهان و نقابداری بود که پس از هفتم اکتوبر، به گونهای بیسابقه سرخط خبرها و رسانهها گردید؛ مرد نقابپوشی که هر کلمۀ او مرهمی بر زخمهای دل این امت و در عین حال تیر زهردار بر دلهای دشمنان بود، او با چهرۀ پوشیده ظاهر میشد، اما نقاب را از چهرههای بسیاری برداشت.
ابو عبیده در دوم اکتوبر ۲۰۰۴، در مسجد النور در کمپ جبالیا نخستین سخنرانی خود را بهعنوان سخنگوی قسام با این جملۀ روحبخش پایان داد: «وَ إِنَّهُ لَجِهَادٌ، نَصْرٌ أَوِ اسْتِشْهَادٌ».
جملهای که هر بار تکرار میشد معنای عمیق خود را بازتاب میداد: این مسیر مقدس تنها در دو حالت پایان مییابد یا پیروزی و یا شهادت؛ و در هر دو حال برای مؤمن پیروزی است.
چون رژیم صهیونیستی از اثرات ژرف سخنان ابو عبیده غافل نبود، هدف قراردادن او را در صدر اقدامات امنیتی و نظامی خود قرار داد، از تهدیدهای گوناگون گرفته تا تلاش برای کشف هویت اصلیاش، حملات سایبری و جنگ روانی همه نشان میداد که دشمن صهیونیستی بیش از هر چیز از «کلمه» میهراسد؛ همان کلمهای که الهام میبخشد، روایت میسازد و معادلۀ جنگ را دگرگون میکند.
این تلاشهای بیوقفه سرانجام بینتیجه نماند و در ۳۰ اگست ۲۰۲۵، ابو عبیده در جریان یک حملۀ هوایی بر یک ساختمان در منطقۀ الرمال شهر غزه به شهادت رسید. اما این مرد نقابپوش، این صدای بشارتبخش که امید را در دل مسلمانان میدمید و دلهای صهیونیستها و متحدانشان را میلرزاند، که بود؟
حذیفه سمیر عبدالله الکحلوت، که به نامهای ابو عبیده و ابو ابراهیم شهرت داشت، یکی از برجستهترین چهرههای رسانهای جهاد فلسطین بهخصوص پس از هفتم اکتوبر به شمار میرفت، او همواره با دستمال سرخ و لباس نظامی ظاهر میشد و چهرهاش را از مردم پنهان نگه میداشت، وی در ۱۱ فبروری ۱۹۸۵ در نوار غزه به دنیا آمد، خانوادۀ او از قریۀ نیلیا بود که در جنگ ۱۹۴۸ بیخانمان شدند و به غزه کوچیدند و پس از آن، بیشتر عمر خود را در کمپ جبالیا و دیگر مناطق غزه سپری کردند.
ابو عبیده از نخستین سالهای فعالیت رسانهای قسام ظاهر شد و خیلی زود به صدای قسام تبدیل گردید، حضور رسمی او در دوم اکتوبر ۲۰۰۴ در نشست خبری مسجد النور آغاز شد؛ جایی که عملیات «ایام الغضب» اعلان گردید.
پس از آن مسؤولیتهایش گستردهتر شد: مدیریت بخش رسانه، هدایت جنگ روانی و سایبری قسام، نشر اعلامیهها، ویدیوهای عملیات، و اطلاعیههای مربوط به اسیران و هشدارها،
او در طی سالها با صدای استوار و پیامهای مدبرانهاش در بسیاری از رویدادهای مهم جهاد فلسطین نقش ایفا کرد؛ از اعلان عملیات «الوهم المتبدد»، و قضیۀ اسارت گلعاد شالیت، تا مواضع کلیدی در برابر طرح الحاق کرانۀ غربی و درگیریهای سال ۲۰۲۱؛ و همچنان نقش محوری او در عملیات «طوفان الاقصی» در هفتم اکتوبر ۲۰۲۳.
آنچه بیش از پیش دیوار ساختهشده از شعارهای باطل را فروریخت، این بود که ابو عبیده از سال ۲۰۰۷ زیر تحریمهای ایالات متحده و اتحادیۀ اروپا قرار گرفت تنها به جرم سخنگفتن از درد و رنج ملتی که بهسبب ظلم و جنایات رژیم صهیونیستی سالها در اسارت به سر میبرد؛ همان کشورهایی که فریاد «آزادی بیان»شان گوش جهان را کر کرده است.
در حالی که امت اسلامی در انتظار شنیدن دوبارۀ صدای بشارتبخش او بود، رژیم صهیونیستی توانست در یک حملۀ هوایی یکی از مهمترین چهرههای رسانهای جهاد فلسطین را هدف قرار دهد، این اقدام هرچند ضربهای بر ساختار رسانهای قسام بود، اما نتوانست اراده و مسیر مجاهدین را متوقف سازد.
بلی! ابو عبیده در ۳۰ اگست ۲۰۲۵ در الرمال در نتیجۀ حملۀ هوایی به شهادت رسید، هرچند لواهای قسام در آن زمان سکوت اختیار کردند، اما در ۲۹ دسمبر همان سال، شهادتش را همراه با نام حقیقیاش «حذیفه سمیر عبدالله الکحلوت» و لقب «ابو ابراهیم» — رسماً تأیید نمودند.
اگرچه رژیم صهیونیستی پس از بیشمار تلاش توانست صدای ابو عبیده را خاموش سازد، اما در این امت چنانکه خود ابو عبیده گفته بود «بسیاری از فرماندهان جای یک فرمانده را میگیرند، ده سرباز جای یک سرباز را، و هزار مجاهد جای یک شهید را». این سرزمین مجاهد میرویاند و ثمر میدهد؛ چنانکه درخت زیتون میرویاند.