از قدیم الأیام گفتهاند: «پیش از آنکه پایت را بگذاری، جای پای خود را بنگر.» امروز پاکستان کنترل داخلی سرزمین خود را از دست داده و توان تأمین امنیت و پاسخگویی به مطالبات مردم را ندارد؛ ظلم و ستمی که بر مردم خود روا داشته است بهحدی زیاد شده که هر لحظه در انتظار سقوط رژیم ستمگر خود میباشند.
بهعنوان نمونه، قوم بلوچ که از بزرگترین اقوام پاکستان شمرده میشود، امروز بهخاطر ظلم و بیعدالتی بیحدی که بر آنان روا داشته میشود، به قیام علیه حکومت واداشته شدهاند و ما شاهد برخوردها و درگیریهای میان این قوم و دولت بودیم و این نبردها ادامه خواهد داشت؛ آنها اکنون محرومیتی اقتصادی را تجربه میکنند و بارها گفتهاند که با وجود منابع طبیعی فراوان (مانند گاز و معادن) این ثروتها به سودشان به کار نمیآید و خود در فقر بهسر میبرند.
دولت پاکستان صدای آنان را خاموش میکند، فعالان مدنی و سیاسی را دستگیر یا ناپدید میسازد. بیتوجهی به هویت فرهنگی تا این حد رسیده است که بلوچها خواهان زبان، فرهنگ و حقوق قومی خویشاند. سایر اقوام از جمله پشتونها و غیره … از حکومت کنونی به هیچوجه راضی نیستند و هر روز شاهد جنایات و ستمهای بیشمار این دولت استعماری و ستمپیشه اند.
عملیاتهای نظامی در مناطق نه تنها با هدف ریشهکنساختن تحریک طالبان پاکستان انجام میشود؛ بلکه ظاهراً بهمنظور سرکوب و انهدام قومی بهنام «پشتون» است. این عملیاتها در مناطق پشتوننشین تلفات و آوارگیهای گستردهٔ غیرنظامیان پدید آورده که تمامی اقوام را برانگیخته تا در برابر این رژیم ستمگر قد علم کنند. آن حرکت مردمی که خواهان پایاندادن به خشونت و بازداشتهای خودسرانه است، اعلام کرده تا وقتی این ستم و تجاوز ادامه دارد از مبارزه دست نخواهد کشید.
امروز تصویر پشتونها در رسانهها مخدوش و به ملاحظاتی ملی بدل نشده است. خلاصه اینکه سایر اقلیتها (سندیها، گلگیتیها و…) نیز خواهان پایان تمرکز در مدیریت منابع محلی و کسب استقلال بیشتر اند.
اینک همان حکومتی که زورگویی، قساوت و بیرحمیاش در حق رعیت و مردم خود بر زبانها افتاده و ناتوانیاش در تأمین امنیت برای همگان آشکار شده و خود با صدها چالش و بحران دیگر دستوپنجه نرم میکند، در امور افغانستان دخالت میکند تا تمامی رسواییها و ناتوانیهای خود را بر دوش آن کشور بیفکند و اذهان جهانی را از خود منحرف سازد.
اما باید به این رژیم فاسد یادآور شد: «راهی که تو میروی به ترکستان است.» هرگز در برابر آزادهگان، شهیدپروران و مجاهدان افغانستان از تجربیات ناکام خود استفاده نکن زیرا نتیجهٔ این راه برای تو چیزی جز رسوایی و تباهی نخواهد بود.
