بازی سیاسی مخفی در پشت‌ ترور علما!

مفتی سلطان محمد ثاقب

این یک حقیقت آشکار است که علمای برجسته دینی در هر جامعه‌ای به‌عنوان راهنمایان فکری مردم، مربیان اخلاقی و پاسداران هویت اعتقادی ملت شناخته می‌شوند؛ آنان محور اصلی بیداری فکری و شعور اجتماعی امت به‌شمار می‌روند، مردم عادی مسیر فکری، شیوه زندگی و حتی مواضع سیاسی خود را از گفتار، کردار و رهنمودهای علما می‌گیرند.

به‌ویژه زمانی که طی چندین قرن تفکر جهادی ضعیف شده بود، علمای وقت مخصوصاً نمایندگان مکتب حنفی با قربانی‌های مالی، جانی و فکری خود آن را دوباره زنده ساختند، همین علما بودند که روحیه مقاومت، عزت و استقلال را در میان امت زنده نگه داشتند،
علمای افغانستان این سلسله را بیش از پیش زنده نگه داشتند و هنوز هم از استوارترین حامیان همین تفکر به‌شمار می‌روند.

هرگاه قدرت‌های جهانی متوجه این حقیقت شدند که مبارزه فکری و عملی علمای دینی در سطح آسیا تأثیر جدی بر نفوذ و منافع آنان دارد؛ برای تضعیف، منزوی‌ساختن و نابودی این تفکر یک بازی پنهان سیاسی را آغاز کردند، برای تطبیق این پروژه برخی کشورهای اسلامی را به‌عنوان ابزار به‌کار گرفتند و در همین چارچوب، حلقات خاصی در پاکستان نیز مأمور اجرای این سیاست شدند.

خطاب به علمای متدین پاکستان!

تا چه زمانی در خواب غفلت باقی خواهید ماند؟ هر روز علمای پیشگام شما ترور می‌شوند، به شهادت می‌رسند و قربانی همین بازی پنهان سیاسی می‌گردند، تا چه زمان به نام اعتدال خاموش خواهید ماند؟ چندین دهه است که شما قربانی می‌شوید اما هنوز تحلیل عمیقی از اوضاع صورت نمی‌گیرد، عجیب‌تر آن‌که هرگاه در نظام شما کسی در برابر منافع حلقه‌های ظالم و مزدور برخیزد، در مقابل همان علمایی هدف قرار می‌گیرند که از لحاظ فکری به جناح مقابل نزدیک‌اند، در دوران مقابله با هند علمایی را به شهادت رساندند که از لحاظ فکری پیرو اندیشه دیوبندی بودند.

اکنون که تازه در برابر نظام اسلامی افغانستان دشمنی را آغاز کرده‌اند؛ در پاکستان نیز علمایی را قربانی این بازی سیاسی می‌سازند که با علمای افغانستان پیوندهای عمیق اعتقادی دارند، یکی از نمونه‌های آشکار این سلسله محدث بزرگ آسیا شهید شیخ ادریس تقبله الله است؛ حادثه‌ای که همه شما آن را با چشمان خود دیدید.

تا چه زمان ما قربانی بازی‌های پنهان سیاسی خواهیم بود؟ گاهی مسئولیت شهادت‌ها بر هند انداخته می‌شود، گاهی بر TTP و گاهی بر داعش، شاگردان مخلص و مردم تنها چند روز اشک می‌ریزند اما بعد همه‌چیز فراموش می‌شود، اگر شما برای سرنوشت آینده خود به‌گونه جدی نیندیشید این سلسله همچنان ادامه خواهد یافت و این کاروان طولانی‌تر خواهد شد.

بنیاد افکار و عقاید خوارج داعشی بر جهل، افراط‌گرایی، خشونت، تکبر و غرور استوار است، آنان نصوص و رهنمودهای مقدس اسلامی را مطابق خواهش نفس و فهم ناقص خود تفسیر و تشریح می‌کنند، مخالفان رأی خود را گرچه همانند امیرالمؤمنین علی رضی الله تعالی عنه مؤمن بزرگی باشند تکفیر کرده و واجب‌القتل می‌دانند، بر اساس زهد ظاهری و جاهلانه، خوردن یک دانه خرمای افتاده از درخت دیگران را حرام می‌پندارند، اما حرمت خون‌های پاک صحابه رسول الله صلی الله علیه وسلم و مؤمنان امت را نه‌تنها نادیده می‌گیرند بلکه کشتن همین مؤمنان را وسیله رسیدن به بهشت می‌دانند.

در پاکستان جنرال‌های نظامی برای ترور علمای متدین و مؤمنان مخلص؛ ارتش دومی ساختند و نام آن را داعش گذاشتند، اکنون جنرال‌های نظامی برای کشتن شما از امسای کور خوارج داعشی استفاده می‌کنند، امریکا بازی استخباراتی داعش را در همه کشورها به راه انداخت اما نتیجه مثبتی از آن نگرفت و در نهایت آن را به رژیم نظامی مزدور و قدیمی خود پاکستان سپرد؛ روند استفاده از آن را امروز من و شما با چشمان خود مشاهده می‌کنیم.

اگر به حادثه غم‌انگیز دیروز بازگردیم در آنجا نیز مسئولیت رویداد را به گروه داعش نسبت دادند، نکته مهمی که در آن گزارش قابل توجه بود و با واقعیت سازگاری نداشت این جمله بود: «قرب حدود مع أفغانستان»، در حالی که محل حادثه فاصله زیادی از مرزهای افغانستان دارد، آوردن چنین عباراتی که هیچ ارتباطی با اصل حادثه ندارد بخشی از همان بازی سیاسی محسوب می‌شود، این جمله عبارت فرمایشی جنرال‌های نظامی است که آن را عمداً وارد گزارش کرده‌اند تا زمینه انداختن مسئولیت حادثه بر افغانستان از پیش آماده باشد.

ای مردم متدین پاکستان! خون علما چراغ‌های بیداری امت است؛ کسانی که این چراغ‌ها را خاموش می‌کنند در حقیقت امت را به‌سوی تاریکی‌های آینده سوق می‌دهند، اگر امروز از خون علمای خود حساب نگیریم، اگر ریشه‌های این بازی‌های پنهان سیاسی را نشناسیم و اگر در برابر حلقات ظالم استخباراتی صدای خود را بلند نکنیم؛ فردا نه‌تنها علما بلکه سنگرهای فکری اسلام، عقیده امت و آینده مسلمانان نیز در شعله‌های همین آتش افکنده خواهد شد. آن‌گاه نه گریه و ماتم سودی خواهد داشت و نه عذر سکوت؛ زیرا تاریخ هرگز ملت‌هایی را که در خواب غفلت فرو رفته‌اند نمی‌بخشد.

Exit mobile version