تشنه، جانسوز و نیرومند به عشق الهی؛ شهید سعید حبیب الرحمن علی حیدر فرزند ملاستانه گل و برادرزاده شهید ملا مشک علم، در سال 1376 هـ ش در یک خانواده شهیدپرور و جهادی در قریه شاه مزار بابا ولسوالی برکی برک ولایت لوگر چشمان به این دنیای فانی گشود.
شهید حبیب الرحمن علی حیدرجوان مست با عشق جهاد بود، 7 سال با اشغالگران، غلامان و فتنه گران(داعش) مبارزهء بی وقفه یی انجام داد شب و روز در فکر این بود که چطور وبا کدام تاکتیک برضد دشمن مبارزه نماید، این برج اعتماد و اطمینان به امیرش و دوستانش در هر حمله و کمین حاضر بود.
یک بار به ولسوالی ازری ولایت لوگر در تشکیل رفته بود، در پوستهء آب سیاه بشدت زخمی شد، اما این زخم ها در شجاعت، شهامت و دلاوری او تأثیری نداشت.
وقتی الله متعال به همه امت اسلامی سعادت فتح افغانستان را نصیب کرد، وجدان جهادی شهید علی حیدر ناآرام بود، یک ماه از فتح گذشته بود، شهید علی حیدر با هدایت بزرگان با چندی از دوستانش جهت ادای خدمت در قطعه 60 عملیاتی داخل گردید شهید علی حیدر چنان خود را وقف خدمت نمود بود که همه فرماندهان و دوستان به او افتخار میکردند.
وی جهاد با خوارج را وجیبه دینی خود می دانست; از این رو تلاش های خود را چندین برابر کرد و داعشی های کلاب النار را بارها کشت. از فراست، زیرکی و هوشیاری این جوان کار به حدی رسید که خواب را از چشم فتنه گران ربوده بود.
وی 5 ماه قبل از شهادت خود در منطقه باغ بالای کابل بر علیه خوارج عملیات انجام داد که طی این عملیات مبارک سه تن از داعشیان مردار گردیدند و علی حیدر نیزک به شدت زخمی شد.
زخم این مجاهد بزرگ مرهم نشده بود که در دوازدهم اسد سال 1401 هجری قمری عملیاتی بر ضد فتنه گران (خوارج) در منطقه کارته سخی کابل به وقوع پیوست و او به هدف دیرینه اش نایل گردید و شربت شیرین شهادت را نوشید.
نحسبه کذالک والله حسیبه
جوان نامبرده یک مجاهد مخلص، متقی و فرمانبردار و دارای استعداد و فکر جهادی والا و نمونه یی از اخلاق نیک بود. شهادتش مقبول در بارگاه الهی، درجاتش گرامی و یادش جاودانه باد.
