در زمان اشغال آمریکا در عراق، قهرمانان مجاهد القاعده در شرایط دشوار با عزم و اراده بلند و همت و متانت قوی در مقابل آمریکایی ها جهاد کردند، و دندان های جنرالان امریکایی ها را شکستاندند و ترس و وحشت را در قلب های آنها جا داد.
این سلسله همین طور دوام داشت، تا زمانیکه اردنی الاصل، قهرمان جهادی عراق، شیخ المجاهدین أبو مصعب الزرقاوي تقبله الله از شهر بعقوبه عراق، به همکاری و کمک یک جاسوس در یک خانه از طرف طیاره امریکایی ها به شهادت رسید.
بعد از شهادت این مجاهد قهرمان تنظیم القاعدة بدون رهبری، هدایت و مشوره أبو عمر البغدادي امیر مجاهدین عراق و أبو حمزه المهاجر نائب آن تعیین شد.
در حالیکه أبو مصعب الزرقاوي با رهبری القاعدة بیعت داشت از همینجا ارتباط آنها با مجاهدین واقعی خود قطع شد.
تکفیری ها و استخبارات محلی و جهانی در بین آنها نفوذ پیدا کرد؛ منکرات بین شان به اوج خود رسید، همین سبب شد که بعد از ابوبکر البغدادي در زمان قیادت امت به طور اتفاقی به آن خوارج گفت!
أبو عمر البغدادي با نائب خود أبو حمزة المهاجر یکجا در بغداد در خانه مناف الراوي سکونت داشتند مناف الراوي یک عضو مهم القاعدة بود و در بغداد از طرف تنظیم القاعدة والی بود، تا این زمان امت در باره آن خاموش بود و هیچکس برایش خوارج نگفته بود، یک روز مناف الراوي با لباس مجهول و هیئت از یک تالاشی عساکر عراقي میگذشت که شناسایی شد وبعداً گرفتار گردیده و راهی زندان شد.
زمانیکه مناف الراوي به دست عساکر عراقي افتید با کدام حیله و ترتیب به ابو بکر البغدادي(خلیفة مزعوم خوارج) حال را رساند تا أبو عمر البغدادي و حمزه المهاجر را خبر سازد که از خانه آن خارج شوند.
بعد از این اسیر دستان دشمن بود، أبو بکر البغدادي که تازه با اینها ارتباط قائم نموده بود به خانواده مناف الراوي از اسارت و زندانی شدن آن هیچ پیغام را نرساند، که مناف الراوي به دست أبو بکر البغدادي فرستاده بود در طول هفته، عساکر عراقي به خانه مناف الراوي چاپه انداختند و در همانجا أبو عمر البغدادي و ابو حمزه المهاجر را شهید ساختند.
از قرائن و استناد بالا گفته میتوانیم که أبو بکر البغدادي قصداً خواستار همین بود تا أبو عمر البغدادي و المهاجر کشته شوند و ؛ راه برای ابوبکر البغدادي و جنرالان هم فکر آن باز شود؛ که همینگونه شد.
أبو ماریه القحطانی به شکل چلینج همین سوال را از قیادت خوارج نمود ولی تا فعلاً جواب داده نشده است؟؟
به اساس (الناس علی دین ملوکهم) وقتی که حال رهبر اینگونه باشد پس افراد آن چه حال داشته خواهد باشد؟!
