خوارج؛ مدعیان تکفیر، اما مرتکبان گناهان کبیره! بخش دوم

در ادامه‌ی بررسی گناهان کبیره‌ای که خوارج خود به آن‌ها مبتلا هستند، دومین گناه قرار ذیل است:

۲- دروغ‌گویی:
دروغ‌گویی از دیدگاه اسلام یکی از گناهان بزرگ به شمار می‌رود، در قرآن کریم و احادیث پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم پیامدهای ناگوار آن به‌روشنی بیان شده است و به مسلمانان سفارش شده که همواره با راست‌گویان باشند و از دروغ‌گویان دوری گزینند.

خداوند متعال می‌فرماید:
“يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ”.
ترجمه: ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! از الله بترسید و با راست‌گویان باشید.

همچنین پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می‌فرماید:
“إن الکذب يهدی إلى الفجور، وإن الفجور يهدی إلى النار.”
ترجمه: دروغ انسان را به فسق و فجور می‌کشاند، و فسق او را به سوی آتش دوزخ می‌برد.

اما خوارج برخلاف این آیات و احادیث، برای نشر عقاید افراطی‌شان، به مردم دروغ می‌گویند، آن‌ها متون اسلامی را تحریف می‌کنند، حقایق را پنهان می‌سازند و برای رسیدن به اهدافشان از هر نوع دروغ‌پردازی ابایی ندارند، آنان برای پیشبرد برنامه‌های شوم خود، ذهن مردم عادی را منحرف می‌سازند و فریبشان می‌دهند.

۳- غدر و خیانت:
سومین گناه بزرگی که خوارج گرفتار آن هستند، خیانت و پیمان‌شکنی است، خیانت گناه بزرگی است که پایه‌های یک جامعه را ویران می‌سازد.

خداوند متعال می‌فرماید:
“إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ” (الأنفال: ۵۸)
ترجمه: همانا خداوند خیانت‌پیشگان را دوست ندارد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می‌فرماید:
“إذا اؤتمن خان” (روایت بخاری و مسلم).
ترجمه: یکی از نشانه‌های منافق این است که چون امانتی به او سپرده شود خیانت می‌کند.

خوارج نسبت به امت اسلامی، رهبران و عموم مسلمانان خیانت می‌ورزند، آنان در پوشش اسلام، علیه اسلام و مسلمانان می‌جنگند؛ با مسلمانان پیمان می‌بندند، اما آن را می‌شکنند؛ افراد بی‌گناه را می‌کشند که این خیانتی آشکار است.

۴- شاد کردن دشمنان اسلام:
این نیز از دیدگاه شریعت، عملی ناروا و بسیار خطرناک است، قرآن کریم و احادیث شریف مسلمانان را از چنین رفتاری منع می‌کنند.

خداوند متعال می‌فرماید:
“إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ ۖ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا” (آل‌عمران: ۱۲۰)
ترجمه: اگر به شما نیکی برسد، آن‌ها را ناراحت می‌کند و اگر آسیبی ببینید، شادمان می‌شوند.

این آیه به روشنی نشان می‌دهد که دشمنان اسلام از شکست و گرفتاری مسلمانان و درگیری‌های داخلی آنان شاد می‌شوند، بنابراین هر عملی که موجب شادی دشمنان شود در حقیقت عملی مخالف اسلام است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم نیز درباره‌ی حرمت چنین شادمانی می‌فرماید:
“لا تُظْهِرِ الشَّمَاتَةَ لأخِيكَ، فَيَرْحَمَهُ اللَّهُ وَيَبْتَلِيكَ” (ترمذی، حدیث حسن)
ترجمه: بر گرفتاری برادرت شادی مکن، شاید خداوند به او رحم کند و تو را به بلا گرفتار سازد.

حال اگر شاد شدن از بدحالی یک مسلمان نارواست، تصور کن که شاد کردن کفار در برابر ذلت و خون‌ریزی مسلمانان؛ چه گناه بزرگی است؟

خوارج چگونه مایه‌ی شادی دشمنان می‌شوند؟
خوارج با ایجاد جنگ در میان مسلمانان، بدنام‌سازی نام اسلام، انجام حملات انتحاری علیه مسلمانان، تأیید تبلیغات کفار و دادن بهانه به آنان برای معرفی اسلام به‌عنوان دین ترور؛ عملاً دشمنان اسلام را خوشحال می‌سازند.

وقتی خوارج، مساجد، بازارها، مدارس و مردم بی‌گناه را هدف قرار می‌دهند، کفار از این وضعیت خشنود می‌شوند؛ زیرا می‌بینند که مسلمانان به‌دست خود در حال نابودی‌اند، این کار آشکارا “شاد کردن دشمنان” است و از نگاه شرعی حرام محسوب می‌شود.