رژیم پاکستان برای پنهان کردن ناامنی و مشکلات داخلی خود در سطح منطقه و انداختن مسئولیت این مشکلات بر دوش دیگران بارها غیرنظامیان و مناطق مسکونی افغانستان را هدف قرار داده است، این رژیم میخواهد چنین وانمود کند که گویا افغانستان عامل ناامنی و بی‌ثباتی در کشورش است؛ اما در حقیقت این را هر عاقلی درک میکند که مشکلات اقتصادی، امنیتی و اجتماعی و سایر نابسامانی‌ها پیامد سیاست‌های ناکام این رژیم منافق است، چنین رویکردی نمی‌تواند راه‌حل مؤثری برای رفع مشکلات داخلی پاکستان و بهبود وضعیت امنیتی این کشور باشد.
رژیم حاکم پاکستان بارها به بهانه مبارزه با تروریسم حملات هوایی‌ای بالای مردم عام افغانستان انجام داده است.
برای ارزیابی ادعاهای این رژیم لازم است نخست عوامل اصلی پیدایش و گسترش گروه‌های مسلح بررسی شود و روشن گردد که چرا این گروه‌ها علیه حکومت ظالم این کشور قیام کرده و به مبارزه مسلحانه روی آورده‌اند، آیا برای همه روشن نیست که این گروه‌ها و اقوام برای دستیابی به حقوق خود و مبارزه با ظلم و ستمی که از سوی همین حکومت بر آنان روا داشته میشود علیه حکومت خود قیام کرده‌اند؟!
یکی از موضوعاتی که باید با جدیت بررسی شود سیاست‌های ناکام و غیرقابل‌قبول رژیم پاکستان است، از روزی که امارت اسلامی در افغانستان به قدرت رسیده است مردم این کشور به دور از ناامنی، ظلم و تجاوز زندگی می‌کنند و در سایه نظام اسلامی جان، مال و ناموس‌شان در امان است، اما این رژیم پیمان‌شکن بارها نقشه‌های شومی برای ناامن ساختن افغانستان طرح کرده و تلاش نموده است تا افغانستان را نیز مانند کشور خود با ناامنی، مشکلات و جنگ‌ها روبه‌رو سازد، در پنج سال گذشته برای برهم زدن آرامش مردم افغانستان به خوارج، گروه‌های شر و فساد و گروه‌های مشابه دیگر در خاک خود پناه داده و آنان را برای جنگ علیه نظام اسلامی افغانستان آموزش و پرورش داده است.
خلاصه اینکه این رژیم راهی را در پیش گرفته است که به تعبیر ضرب‌المثل معروف «این راهی که میروی به ترکستان است» نتیجه‌ای جز گمراهی و رسیدن به مقصدی نادرست نخواهد داشت، از همین رو مردم پاکستان باید متوجه این حقیقت باشند که این رژیم برای دستیابی به اهداف شوم خود و تحقق خواسته‌های دشمنان اسلام مردم خویش را از حقوق و امتیازات‌شان محروم ساخته و تنها در فکر بقای حکومت استبدادی خود است، اگر هدف این رژیم واقعاً تأمین امنیت مردم پاکستان است باید پرسید که چرا با وجود عملیات‌های متعدد نظامی؛ ناامنی همچنان ادامه دارد؟ چرا حملات گروه‌های مسلح در پاکستان روزبه‌روز افزایش می‌یابد و به یکی از نگرانی‌های مهم امنیتی این کشور تبدیل شده است؟ و آیا سیاست‌های خارجی و امنیتی چند دهه گذشته این کشور نیز نیازمند بازنگری نیست؟
اقتصاد نیز از این وضعیت متأثر میشود، ناامنی سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد، هزینه‌های دولت را افزایش می‌بخشد، تجارت را با مشکلات روبه‌رو می‌سازد و فرصت‌های اشتغال را محدود میکند، کشوری که به رشد اقتصادی و فراهم‌سازی فرصت‌های کاری برای میلیون‌ها جوان نیاز دارد بیش از هر چیز به ثبات، روابط سالم اقتصادی با کشورهای همسایه و کاهش تنش‌های منطقه‌ای نیازمند است، از سوی دیگر افغانستان نیز از ناامنی آسیب می‌بیند و باشندگان دو سوی خط مرزی قربانیان اصلی تنش‌های دوام‌دار هستند.
بار دیگر تأکید می‌کنیم که اگر پاکستان واقعاً میخواهد به ناامنی و مشکلات داخلی خود پایان دهد باید رویکردی همه‌جانبه در پیش گیرد و از سیاست‌های ناکام خود دست بردارد.
همچنین هیچ کشوری نمی‌تواند مشکلات داخلی خود را به بیرون از مرزهایش انتقال دهد و از این طریق برای همیشه از پاسخ‌گویی در برابر مردم خود شانه خالی کند، ناامنی داخلی، مشکلات اقتصادی و تنش‌های سیاسی به راه‌حل‌های داخلی و اصلاحات واقعی نیاز دارند؛ حمله به کشور همسایه نمی‌تواند جایگزین این راه‌حل‌ها شود.
منطقه ما به‌جای رقابت در ایجاد ناامنی، به همکاری نیاز دارد، پاکستان، افغانستان و سایر کشورهای منطقه می‌توانند از طریق گفت‌وگو و همکاری زمینه را برای تجارت، امنیت و پیشرفت فراهم سازند، اما تا زمانی که از خشونت به‌عنوان ابزاری برای حل اختلافات استفاده شود مردم عام قربانیان اصلی خواهند بود.
پیام روشن ما به مردم پاکستان این است که جهت تأمین امنیت واقعی در این کشور لازم است سیاست‌های ناکام و نادرستی که این رژیم در قبال مردم خود و کشورهای همسایه در پیش گرفته است از نو ارزیابی، اصلاح و بازنگری شود.
