از خلافت خیالی تا سقوط واقعی! بخش سوم

عبدالله عرب

در ادامه بررسی عوامل شکست و نابودی کامل داعش باید گفت که چشم‌پوشی از یک عامل بزرگ و بنیادی در پس زوال سریع این گروه ناممکن است؛ و آن ظلم و استبداد گسترده، سیستماتیک و بی‌رحمانه‌ای بود که نه تنها بر امت اسلامی بلکه حتی بر غیرمسلمانان نیز روا می‌داشتند، آری! ظلم همچون شمشیری دولبه است؛ شمشیری که نه تنها قربانیان را از میان می‌برد بلکه در نهایت خود ظالم را نیز به دره نابودی می‌افکند.
خوارج داعشی که زیر شعار تأسیس خلافت اسلامی و نجات امت ظهور کردند، در عمل چنان ظلم‌هایی مرتکب شدند که حتی دشمنان اسلام را نیز به شگفتی واداشت؛ ظلم‌هایی که همچون آتشی سوزان، بنیان‌های حکومت خیالی آنان را به خاکستر بدل ساخت.

اگر به تعالیم قرآن عظیم‌الشأن و سنت‌های رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم رجوع کنیم به روشنی درمی‌یابیم که حکومت‌های مبتنی بر ظلم هرگز پایدار نمی‌مانند و به‌زودی به سوی سقوط می‌روند. الله تعالی جل‌جلاله در قرآن عظیم‌الشأن می‌فرماید:
«وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ»
(انفال: ۵۹)
این آیه مبارک اشاره دارد که ظالمان هرگز نمی‌توانند از عذاب الهی بگریزند و سرانجام آنان نابودی حتمی است.

همچنین الله تعالی جل‌جلاله در جای دیگر می‌فرماید:
«إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ»
(یونس: ۸۱)
یعنی هر عملی که بر فساد و ظلم بنا شده باشد نه اصلاح می‌شود و نه دوام می‌یابد.
رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نیز در احادیث مبارک خویش بر همین حقیقت تأکید کرده و فرموده‌اند:
«الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»
(بخاری و مسلم)
یعنی ظلم در روز قیامت تاریکی‌هاست، این حدیث نه تنها بیانگر کیفر اخروی است بلکه نشان می‌دهد که ظلم در همین دنیا نیز ظالمان را به ورطه تباهی و تاریکی می‌کشاند.

همچنین در حدیث دیگری آمده است: «إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ خَيْرًا جَعَلَ أَمْرَهُمْ إِلَى حُلَمَائِهِمْ، وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ شَرًّا جَعَلَ أَمْرَهُمْ إِلَى سُفَهَائِهِمْ»
(ابوداود)
این حدیث بیان می‌کند که هرگاه زمام امور به دست نادانان و ستمگران بیفتد، تباهی و شر آن جامعه قطعی خواهد بود.

علمای بزرگ اهل سنت نیز در آثار خویش بر این اصل تأکید کرده‌اند که هیچ حکومتی با تکیه بر ظلم دوام نمی‌آورد؛ زیرا ظلم وحدت امت را از بین می‌برد و نصرت الهی را سلب می‌کند، از جمله امام غزالی رحمه‌الله در کتاب احیاء علوم الدین می‌نویسد که ظلم پایه‌های هر سلطنتی را سست می‌کند و آن را به سوی سقوط سوق می‌دهد.
اما عملکرد خوارج داعشی کاملاً در تضاد با این رهنمودهای مقدس اسلامی بود، آنان مرتکب ظلم‌های بی‌شماری شدند؛ از کشتار مسلمانان بی‌گناه در مساجد و بازارها گرفته تا ویران‌سازی شهرهای اسلامی، غصب اموال مردم و حتی شکنجه و آزار زنان و کودکان.
این گروه که خود را مدافع اسلام می‌خواند در حقیقت با همین ظلم‌ها بزرگ‌ترین آسیب را به امت وارد ساخت و چهره رحمانی اسلام را در سطح جهان مخدوش کرد. این ستم‌های گسترده نه تنها با عقیده اهل سنت در تعارض بود بلکه سبب شد توده‌های مسلمان از آنان روی‌گردان شوند، حرکت‌های جهادی واقعی در برابرشان برخیزند و قدرت‌های جهانی بهانه نابودی آنان را به دست آورند.
در نتیجه، همان‌گونه که قرآن عظیم‌الشأن و سنت پیش‌بینی کرده بودند حکومت خیالی آنان به‌سرعت سقوط کرد و همه ادعاهایشان با خاک یکسان شد؛ زیرا هر ساختاری که بر بنیاد ظلم بنا شود، بی‌تردید رو به زوال خواهد رفت.

Exit mobile version