پیش از ظهور مبارک اسلام؛ انسانیت در عمیقترین گودالهای ذلت، وحشت، جهالت و بداخلاقی تاریخی سقوط کرده بود، جهان در تاریکیهایی از جهل غرق بود که نه تنها بُعد فکری و عقلی انسان را منحرف ساخته بود بلکه جایگاه اخلاقی، انسانی و اجتماعی او را نیز به زمین کوبیده بود.
ارزش انسان لگدمال شده بود؛ زندگی تنها بر معیار زور، قبیله، جنسیت و امتیازات مادی سنجیده میشد، زنان بیارزش، یتیمان بیسرپرست و انسانهای ناتوان زیر بار ظلم شدید قرار داشتند، و زندگی دختران خردسال همزمان با تولدشان پایان مییافت، ربا، فحشا، شرابنوشی، چپاول، دزدی، بتپرستی، جادوگری و وحشت به هر سو گسترده بود، انسان از شناخت پروردگار خود محروم و در بند شهوتهای خویش گرفتار بود.
اما آنگاه که خدای تعالی اراده فرمود تا بر این بشریت گمراه فضل نماید، به اساس رحمت، عدالت و حکمت خویش؛ دینی را توسط پیامبر بزرگوارش محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم به جهان فرستاد که ارزش انسان را زنده ساخت، اندیشهها را بیدار نمود، اخلاق را تزکیه کرد و جامعه را از جهل به سوی هدایت رهنمون ساخت.
اسلام عظمت فطری انسان را به او یادآوری کرد؛ اینکه انسان خلیفهٔ خداوند در زمین است و عزت او تنها بر اساس تقوا و اعمال صالح سنجیده میشود، نه بر معیار قبیله، رنگ، قوم و دولت.
اسلام در برابر ظلم؛ نظامی از عدالت، انصاف، مشورت، امانت، صبر، وفاداری، عفو، کرامت، رحمت، تواضع، توحید و تقوا ایجاد کرد که بزرگترین تمدن تاریخ را پدید آورد؛ همان انسانی که در برابر بتهای وحشت سجده میکرد حالا بزرگترین پیامآور وحدانیت شد.
در پرتو رهبری مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم همان انسانهای بیارزش دیروز؛ راهبران جامعهٔ جهانی شدند، مردمانی که پیش از آن از مفهوم زندگی بیخبر بودند، به پیشگامان حیات انسانی مبدل گشتند. اسلام نهتنها انسانها را از سقوط نجات داد بلکه نظامی روشن برای شناخت خدا، تزکیه نفس و اصلاح جامعه به آنان بخشید.
این بزرگترین احسان اسلام است که بار دیگر لباس انسانیت را بر قامت بشر پوشانید، او را از ظلمت زمین به روشنی آسمان رسانید، و از شرک، ظلم، جهل و وحشت؛ به سوی توحید، عدالت، علم و رحمت بازگردانید.
اما شگفت آنکه با وجود همهٔ این حقایق روشن باز هم برخی انسانها، ملتها و نظامهای فاسد با اسلام، پیروان آن و هدایت الهی دشمنی میورزند؛ آنان اسلام را بدنام میسازند، ارزشهای اسلامی را تحریف میکنند، خون مسلمانان را میریزند و علیه دعوت اسلامی جنگهای فکری و مادی به راه میاندازند.
اما ما به چنین افراد میگوییم: اگر صاحبان عقل سلیم هستید، یکبار بدون تعصب، نفرت و دیدگاه سیاسی به اسلام بنگرید، این دین را مطالعه کنید، حقیقت آن را درک نمایید و از روشنایی فطرت خویش پیروی کنید، پس اگر آن را نشناختید زیان از آنِ عقلهای ضعیف شماست، و اگر شناختید و به آن ایمان آوردید، لذت آن را هرگز فراموش نخواهید کرد.