اکنون وقت آن فرارسیده است که روایت تاریخی تازه گردد و لحظات پیروزی شمرده شود؛ همان زمانی که رژیم نظامی باید حساب ظلمهایی را که مرتکب شده است پس بدهد، این رژیم جوانان دلیر جامعهٔ مسلمان، بزرگان سپیدموی و زنان باعزت را با بیرحمی به شهادت رساند یا اسیر ساخت، عزت آنان را پایمال کرد و خانههایشان را به ماتم و ویرانی بدل نمود.
خون شهیدان هنوز نخشکیده و همچنان جاری است؛ فریادهای زخمیان و اسیران هنوز در کوهها و درهها طنینانداز است، و گریههای مادران مظلوم و یتیمان ستونهای آسمان را به لرزه درمیآورد، زمان حسابرسی همهٔ این ظلمها، جبر، خشونت و جنایات ضدبشری فرا رسیده و حسابی بسیار سخت در پیش است، این حملات و مقاومتها دیگر صرفاً یک بُعد عادی را بیان نمیکنند و نه یک درگیری نظامی یا اختلاف سیاسی سادهاند؛ بلکه فریاد و نالهٔ جامعهای زخمخورده و ستمدیدهاند؛ این قیام و برخاستن مردمی است که سالها در برابر زور، ستم، تبعیض، تجاوز و تلاشهای بردهسازی ایستادگی کردهاند اما اکنون صبرشان به پایان رسیده است.
وقتی رژیمی بهجای عدالت، آزادی و کرامت؛ تنها ترس، زندان، خشونت و خونریزی را به مردم خود عرضه کند در نهایت مردم برای دفاع از عزت، ناموس و آیندهٔ خویش به پا میخیزند و طوفان برمیانگیزند، این همان زمان مقدسی است که الله تعالی راهها را برای مبارزان راه حق هموار میسازد، نصرت خود را بر آنان نازل میکند و دستانشان را نیرومند میگرداند چنانکه در قرآن کریم میفرماید:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ
یعنی: و کسانی که در راه ما جهاد کنند، قطعاً آنان را به راههای خود هدایت خواهیم کرد و بیگمان الله با نیکوکاران است.
اکنون در سراسر منطقه یک آگاهی تازه، عمیق و طوفانی در حال شکلگیری است، مردم دیگر نمیخواهند سرنوشت اسلامیت، عزت و آیندهٔ خود را در دست یک گروه یا حلقهٔ کوچک، خودخواه و ستمگر ببینند، تبعیض قومی، چپاول اقتصادی، سرکوب آزادی بیان، زورگویی و عملیات علیه غیرنظامیان بیگناه از سوی رژیم نظامی پاکستان آتشی را شعلهور ساخته که اکنون شعلههای آن به هر سو گسترش مییابد.
ما همهٔ این نشانهها را بهوضوح میبینیم، چنین به نظر میرسد که الله تعالی در این منطقه اراده کرده است نظامی نو، گسترده و عادلانه بر پایهٔ عدالت اسلامی، کرامت انسانی و آزادی واقعی برپا گردد. این نظام تنها در حد نام نخواهد بود، بلکه در عمل تحقق خواهد یافت؛ نظامی که در آن جایی برای ظلم، جبر، خشونت و چپاول نخواهد بود و عزت و حقوق هر انسان مظلوم بهطور کامل محفوظ خواهد ماند.
نظامهای ستمگر ممکن است بر پایهٔ زور، تبلیغات و ترس، حاکمیت خود را طولانی جلوه دهند اما قانون تاریخ این است که هیچ نظام استبدادی پایدار نیست. هنگامی که ظلم به اوج خود برسد، عوامل سقوط آن نیز از همانجا آغاز میشود، سکوت مردم به آگاهی بدل میشود، ترس به جرأت و اندوه به موضعگیری جمعی. صفحات تاریخ گواهی میدهند که هر رژیمی که صدای حق را خاموش کرده، عزت مردم مسلمان را پایمال نموده و عدالت را قربانی ساخته است؛ سرانجام با رسوایی، انزوا و شکست مواجه شده است. چنین نظامهایی هرچند قدرتمند به نظر برسند، زیر بار ظلمهای خود بهتدریج فرومیریزند.
وقتی الله تعالی ارادهٔ تغییر کند؛ راههایی گشوده میشود که فراتر از تصور انسان است، در آن زمان کاخهای ستمگران از درون تهی میگردد؛ چنانکه امروز رژیم نظامی پاکستان با آن دستوگریبان است، پایههای قدرت این رژیم به لرزه درآمده و آنچه شکستناپذیر میپنداشتند، با یک دگرگونی زمانی در حال فروپاشی است یا فروخواهد پاشید، و بهزودی این حقیقت را خواهیم دید، إن شاءالله. اگر این رژیم همچنان بر سختدلی خود باقی بماند و سیاست زور، ترس و خشونت را ادامه دهد، تاریخ بار دیگر تکرار خواهد شد و آن را از صفحهٔ خود محو خواهد ساخت.
در پایان میتوان گفت که تیر رهاشده از کمان اکنون به هدف رسیده بر سینهٔ رژیم نظامی نشسته و آن را به زخمهای عمیق دچار ساخته است، بهگونهای که آخرین نفسهای ذلت را میکشد. بساط این رژیم در حال برچیدهشدن است و این سرزمین در انتظار اجرای یک نظام پاک اسلامی قرار دارد، چنین به نظر میرسد که الله تعالی اراده فرموده است قلمرو نظام اسلامی را گسترش دهد و حملات رژیم نظامی را بهانهای برای این امر قرار داده باشد.