گروهک خوارج داعش با نمایش چهرهای خشن، جاهلانه و بهظاهر اسلامی، راه را برای سرکوب جریانهای اسلامی معتدل در جهان اسلام هموار ساخت. در حالیکه میلیونها مسلمان خواهان بازگشت به ارزشهای اصیل اسلامی از طریق فعالیتهای سیاسی، فکری و مدنی بودند، دنیای کفر اما از ترسآفرینی داعش برای سرکوب این صداها بهره کامل گرفت.
در بسیاری از کشورهای اسلامی و بالخصوص عربی، احزاب اسلامگرای معتدل با برچسب «همفکری با داعش» ممنوع و سرکوب شدند. در این میان در فلسطین، مقاومت مشروع فلسطینیان علیه اشغالگری صهیونیستی، تحت تأثیر فضای جهانی ناشی از داعش، با محدودیت و فشار مضاعف مواجه شد.
در افغانستان نیز حرکت جهادی طالبان، درحالیکه خواهان پایان اشغال و تحقق حاکمیت اسلامی بودند، همزمان با ظهور داعش، از سوی رسانهها و نهادهای خارجی زیر فشار رفتند. آنها با سوءاستفاده از وضعیت جاری شریعت را مترادف خشونت و ترور معرفی کردند تا از این طریق مردم را از حاکمیت اسلامی بترسانند.
در فضای رسانهای غرب، هر نوع صدای اسلامی، هرقدر هم معتدل و عقلانی، در کنار داعش قرار داده شد و به این ترتیب، اسلام سیاسی عادلانه و مشروع در ذهن جهانیان با تروریسم پیوند خورد. با وجود درگیری ظاهری غرب با داعش، شواهد میدانی و گزارشهای اطلاعاتی، پرسشهای جدی درباره ماهیت و پشتپرده این گروه را برانگیخت که:
به راستی چگونه داعش، در زمانهای که ماهوارهها و پهپادهای جاسوسی، کوچکترین تحرک را رصد میکنند، توانست آزادانه در بیابانهای عراق و سوریه اردوگاه بزند، لشکرکشی کند و تجهیزات مدرن در اختیار داشته باشد؟
چرا بیشتر عملیاتهای داعش، نه علیه رژیم صهیونیستی یا منافع غرب، بلکه علیه مسلمانان، نمازگزاران، مساجد و مردم عام صورت گرفت؟
این سؤالات، همراه با اسناد فاششده توسط برخی روزنامهنگاران و تحلیلگران، فرضیهای جدی را مطرح میدارد: آیا داعش، بخشی از یک پروژه طراحیشده برای ضربهزدن به بیداری اسلامی نبود؟ آیا این گروه، دانسته یا نادانسته، ابزار مهندسی مجدد افکار عمومی درباره اسلام نبود؟
در نتیجه با قاطعیت و با نگاهی جامع به عملکرد داعش، میتوان گفت: این گروه نهتنها هیچ دستاوردی برای امت اسلامی نداشت، بلکه با تخریب تصویر اسلام در جهان، راه را برای پروژههای اسلامستیز غرب هموار کرد. نهضتهای بیداری اسلامی را منحرف ساخت و بسیاری از چهرههای مؤثر را به حاشیه راند یا زیر تیغ اتهام برد.
کشورهای اسلامی را به میدان جنگ نیابتی بدل کرد، جایی که مسلمان، مسلمان را میکشد و دشمنان اسلام از دور لبخند رضایت میزنند. پروژههای استخباراتی، امنیتی و رسانهای غرب را بهانهای قدرتمند بخشید تا با شعار «مبارزه با تروریسم» به جان مساجد، فعالان، علما و مؤسسات اسلامی بیفتند.
در نتیجه باید گفت که داعش، اگرچه در ظاهر دشمن غرب بود اما در واقع، بهترین ابزار برای تحقق اهداف غرب علیه اسلام شد. داعش با نقاب اسلام، شمشیرش را بر پیکر امت اسلامی فرود آورد و راه را برای سرکوب، جاسوسی، تفرقه و اسلامهراسی هموار ساخت.
