داستانهای ناگفتهی شهر رمادی:
جنایات گروه داعش در کشورهای اسلامی و علیه اهل سنت چنان گسترده است که شرح کامل آن از توان انسان خارج است؛ در دوران وحشتآفرینی این گروه در عراق بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ جنایتهای بیرحمانه و وسیعی در شهر رمادی صورت گرفت که هدف اصلی آنها نابودی ساختار اجتماعی-مدنی شهر و گسترش رعب و وحشت در میان مردم بود.
در بخشهای گذشته اشاره کردیم که رمادی مرکز ولایت الانبار در غرب عراق است، این شهر از مناطق مهم استراتژیک در کشور بهشمار میرود، چرا که در مسیر جاده اصلی بین بغداد و سوریه واقع شده و همواره صحنهی درگیریها بوده است.
در تاریخ ۱۷ می ۲۰۱۵ (برابر با ۲۷ ثور ۱۳۹۴)، گروه داعش پس از هفتهها درگیری با نیروهای ارتش عراق؛ موفق شد کنترل کامل شهر رمادی را بهدست گیرد، پیش از سقوط کامل این شهر ماهها در محاصره داعش قرار داشت و درگیریها از اواخر سال ۲۰۱۴ آغاز شده بود.
جنایات و ظلمهای داعش در رمادی به چند بخش تقسیم میشد:
۱- اعدامهای دستهجمعی و قتلهای صحرایی:
پس از اشغال رمادی؛ داعش دهها غیرنظامی، کارمند دولتی، افسران ارتش و پلیس را به جرم همکاری با دولت اعدام کرد، برخی از این اعدامها در میادین عمومی شهر و برخی در صحراهای اطراف رمادی انجام شد، بنا بر گزارش منابع خبری عراق در ماه جون ۲۰۱۵، در یکی از این فجایع؛ بیش از صد نفر از غیرنظامیان و جوانان اهل سنت تنها به اتهامات بیاساس و واهی توسط داعش قتل عام شدند که این حادثه عمق فاجعه را بهخوبی نشان میدهد.
۲- استفاده از غیرنظامیان بهعنوان سپر انسانی:
داعش در بسیاری از مناطق، از خانوادهها و مردم بهعنوان سپر انسانی استفاده میکرد تا از حملات هوایی در امان بماند، در اواخر سال ۲۰۱۵، منابع خبری گزارش دادند که بیش از ۱۵۰۰ غیرنظامی عمداً در ساختمانهایی نگهداری میشدند که داعش از آنها بهعنوان مراکز فرماندهی استفاده میکرد.
۳- تخریب گسترده داراییهای عمومی و زیرساختها:
گروه داعش پس از اشغال؛ تخریب مدارس، بیمارستانها، مساجد، پلها و سایر تأسیسات را آغاز کرد، طبق آمار موجود بیش از ۸۰٪ از زیرساختهای شهری رمادی نابود شده بود.
۴- شکنجه و قطع اعضای بدن:
بسیاری از افرادی که از دستورات داعش سرپیچی میکردند یا بدون هیچ مدرکی به همکاری با دولت متهم میشدند، با قطع اعضای بدن مجازات میشدند، در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۵ نخستوزیر وقت عراق حیدر العبادی اعلام کرد که شهر رمادی بهطور کامل از اشغال داعش آزاد شده و نیروهای رافضی (شیعی) کنترل آن را بهدست گرفتهاند.
اما پس از آزادسازی رمادی، آنچه از سوی حشد رافضی و سپاه پاسداران ایران بر اهل سنت مظلوم گذشت، چیزی جز انتقامگیریهای بیپایان و ظلمهای وحشتناک نبود، سرهای بریده، پیکرهای بیجان، و گورهای دستهجمعی، شواهدی روشن از شدت این فاجعه است.