داعش که خود را تحت عنوان «دولت اسلامی» معرفی میکند، در حقیقت گروهی بیرون از تمامی اصول بشری و ارزشهای اسلامی است. اعمال آنان نه نمایندهی شریعت است و نه تجلیبخش انسانیت؛ بلکه نمایشگاهی از وحشت، خونریزی، دروغ و ستم است. این گروه تنها از نام اسلام به عنوان شعار استفاده میکند، اما روح رحمانی اسلام را از میان برده است. هر کجا که گام نهادهاند، خونریختهاند، شهرها را ویران کردهاند، زنان و کودکان را به بردگی کشاندهاند و بر پیکر بشریت، داغ ننگین تحقیر نقش زدهاند.
پشتپردهی شکلگیری داعش:
گروه داعش در فاصلهی سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ در بحبوحهی جنگهای مشترک عراق و سوریه سر برآورد. هرج و مرج جنگی، ضعف حکومتها، اختلافات مذهبی و مداخلات خارجی، فرصتی برای داعش فراهم آورد تا بر بخشهایی از سرزمینها مسلط شود. در سال ۲۰۱۴ شهر موصل عراق را تصرف و اعلام خلافت کردند. این نقطهی آغاز قدرت آنان بود اما در عین حال، سنگینترین جنایات علیه بشریت را مرتکب شدند. هر شهر تحت سلطهی آنان، به دریایی از خون بدل گشت.
کشتار مردم بیگناه:
داعش برای ترساندن مردم و نمایش قدرت خود، درامهای از مرگ و کشتار برپا کرد. آنان سرهای مردم عادی را میبریدند، در کنار جادهها به دار میآویختند و سپس ویدیوها و فیلمهایی مملو از این صحنهها را تولید و منتشر میکردند.
در شهرهایی مانند موصل، رقه، فلوجه، دیرالزور و دیگر مناطق، صدها غیرنظامی صرفاً به دلیل مخالفت فکری با آنان قتل عام شدند.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، تنها از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ بیش از ۳۰ هزار غیرنظامی توسط داعش کشته و حدود ۷۰ هزار نفر دیگر زخمی شدند. آنان بر اساس ایمان، مذهب یا وابستگی قومی افراد، تصمیم به قتل میگرفتند و همهی این اقدامات را تحت عنوان «خلافت» توجیه میکردند.
به بردگی کشاندن زنان و دختران:
دردناکترین چهرهی ستم داعش، رفتار آنان با زنان بود، بهویژه زنان و دختران اقلیت ایزیدی در عراق که قربانی بردگی جنسی شدند. آنها زنان را از خانهها و قریهها ربوده و سپس در بازارها به فروش میرساندند. شهر «رقه» به عنوان بازار بردهفروشی جنسی شهرت یافته بود.
سن، رنگ و زیبایی زنان، معیاری برای تعیین قیمت بود. برخی زنان بین چندین نفر تقسیم میشدند و دختران خوردسال در سنین ۱۲ یا ۱۳ سالگی به فروش میرسیدند. این عمل نه تنها تحقیر بشریت، بلکه مخالف صریح تمام اصول دینی بود. برخی زنان پس از آزادی روایت میکنند که جنگجویان داعش این جنایت را تحت عنوان «جهاد نکاح» توجیه میکردند و هر مخالفی را «مرتد» میخواندند.
پرورش و شستشوی مغزی کودکان:
داعش درک کرده بود که تداوم جنگ در گرو تغییر نسلهاست. از این رو، کمپهای «آموزشی» ویژهای برای کودکان تأسیس کرد تا آنان را به تمرین قتل، ساخت بمب و سربریدن انسانها وادارند.
به کودکان به جای رحم، اندیشهی انتقام و به جای مهر، مفاهیم دشمنی آموخته میشد. در بسیاری از ویدیوها دیده شده که دست کودکان ده ساله بر پیکر کشتهشدگان قرار میگرفت تا به دیدن خون عادت کنند. بدین ترتیب، داعش در پی شکلدهی به نسل جدیدی بیرحم بود که فاجعهای انسانی برای تمام منطقه به شمار میآمد.
سوءاستفاده از نام دین:
داعش از نام اسلام سوءاستفاده کرد. آنان آیات قرآن کریم را برای اهداف شخصی خود تحریف میکردند. روح رحمانی اسلام، مفاهیم عفو و احترام به بشر در تفسیرهای آنان جایی نداشت.
هر کس که با آنان همرأی نبود، «کافر» و «مرتد» خوانده میشد، حتی مسلمانانی که با خشونت آنان مخالف بودند؛ نیز به زعم آنها مرتد بودند. در حقیقت، اقدامات داعش به دستاویزی برای تبلیغات دشمنان اسلام تبدیل شد، چرا که جهان نام اسلام را با وحشت داعش پیوند میزد.
ویرانی تمدنهای بشری:
داعش تنها به کشتن مردم بسنده نکرد، بلکه میراث تاریخی جهان را نیز نابود ساخت. در عراق، محوطههای تاریخی شهرهای باستانی مانند نینوا، حضر، نمرود و دیگر آثار را بمباران کردند. در سوریه بناهای تاریخی شهر «پالمیرا» (تدمر) را ویران نمودند که گنجینهای بینظیر از تمدن بشری بود. هدف این اقدام تنها مادی نبود، بلکه محو هویت تمدنی و زدودن ثروت فرهنگی از حافظهی تاریخ بود. این اعمال در تاریخ بشریت به عنوان نمونهای بیسابقه از نسلکشی فرهنگی شناخته شده است.
واکنشها و پیامدهای جهانی:
هنگامی که وحشتهای داعش بر جهانیان آشکار شد، جهان به تکاپو افتاد. تلاشهای مشترک سازمان ملل متحد، نهادهای بینالمللی و کشورهای متعدد آغاز گردید. از نظر نظامی، ارتش عراق، ارتش سوریه و ائتلاف جهانی به تدریج پایگاههای داعش را در هم کوبیدند. در سال ۲۰۱۹، منطقهی «باغوز» در سوریه، آخرین دژ داعش بود که از بین رفت.
آسیبهای فکری و روانی:
داعش نه تنها جانها را تباه کرد، بلکه روح واحد امت اسلامی را نیز پاره پاره ساخت. به دلیل اقدامات آنان، بسیاری از مردم جهان امروز با نگاهی شکآلود به اسلام مینگرند و این فاجعهای فکری برای تمام مسلمانان است. در نتیجه خشونت آنان، ذهنهای مردم بیگناه زخمی شد، هراس از نام دین پدید آمد و ارزشهای صلح و رحمت تضعیف گردید.
در پایان میتوان گفت که داعش نه تنها بر جهان اسلام، بلکه بر تمامی بشریت داغی سیاه نهاد. جنایات مرتکبشده توسط آنان از قبیل بردهسازی زنان، پرورش کودکان، کشتار انسانها، تخریب میراث فرهنگی و تحریف دین؛ همگی اعمالی هستند که وجدان بشری هرگز آن را نخواهد پذیرفت.
امروز، اسناد جنایات داعش بخشی از حافظهی تاریخی بشریت و مدارک مهمی در محاکم بینالمللی به شمار میروند. مهمترین درس این رویداد آن است که افراطگرایی تحت هر نام و عنوانی، دشمن انسانیت است. اسلام دین رحمت، عدل و انصاف است و داعش خطرناکترین تحریف ممکن از این دین را نمایندگی میکند. هر انسان باید آگاه باشد که فلسفهی ستمگرانهی داعش نمایانگر اسلام نه، بلکه تجلی جهل، ستم و عطش قدرت است.