دولت مدنی بهعنوان نخستین دولت اسلامی آغاز شد و در مدت بسیار کوتاهی ریشههای خود را استحکام بخشید، هر روز با طلوع آفتاب جغرافیای دولت اسلامی گسترش مییافت و گروهگروه مردم به جمع مسلمانان میپیوستند، پس از مکه و مدینه در دوران خلافت هر خلیفه شهرهای بزرگ و مهم جهان فتح شد، دولت اسلامی توسعه یافت و در میان این شهرها مناطقی نیز بودند که در زمان بسیاری از پیامبران علیهمالسلام نقش مرکزیت داشتند، عظمت ویژهای یافته بودند و پیامبران به سویشان فرستاده شده بودند.
هر یک از این مناطق با سختی فراوان و فداکاریهای بسیار فتح شده بود؛ اما در آن زمان هوشمندی فرماندهان جنگی، ایمان راسخ و نصرت رب جلّجلاله عوامل اصلی پیروزی بهشمار میرفت، هیچگاه گمان نمیرفت که این سرزمینها از دست ما بیرون رود و بار دیگر کافران بر آنها حاکم شوند و سرزمین واحد اسلامی به نام دولت اسلامی به ۵۷ پاره تقسیم گردد.
ولی متأسفانه اختلافات داخلی، فساد، و دشمنان اسلام در لباس مسلمان از عوامل اصلی سقوط و تجزیهٔ این شهرها بودند.
سرزمین واحد اسلامی برخلاف انتظار ما به ۵۷ پاره تقسیم شد؛ با اینهمه دل دشمن هنوز سرد نشده و میخواهد آن را تا ۸۸ پاره نیز تقسیم کند در حالیکه مالک این سرزمینها همچنان در خواب غفلت فرو رفته است، بیتالمقدس به دست ابو عبیده بن الجراحؓ، دمشق به دست خالد بن ولید و ابو عبیدهؓ، مصر به دست حضرت عمرو بن العاصؓ، اندلس به دست طارق بن زیاد رحمهالله، غرناطه به دست احمد بن الاحمر رحمهالله، استانبول به دست سلطان محمد فاتح رحمهالله، سمرقند و بخارا به دست قتیبه بن مسلم رحمهالله، بلخ به دست احنف بن قیسؓ، دهلی به دست محمد غوری، لاهور به دست سلطان محمود غزنوی، کاشغر به دست ستوق بغرا خان، مشهد به دست عبدالله بن عامرؓ و تبریز به دست حذیفه بن یمانؓ فتح شده بود؛ همه اینها نشانههایی بودند که برای ما بهجا مانده بود، افزون بر اینها دهها شهر دیگر نیز فتح شده بود و در هر منطقه فرعون زمان بهوسیلهٔ موسی همان عصر به ورطهٔ هلاکت رانده شده بود.
اما دشمن در میان ما افراد قدرتطلب را پرورش داد، به نام اسلام و برای اهداف خود مسلمانان بهاصطلاح را به جاسوسان تبدیل کرد و از آنان گروههایی ساخت، در این اواخر نیز در همهٔ شهرهای اسلامی احزاب سیاسی ایجاد کرد که در سیاست تجزیه و اشغال؛ برای او بسیار مؤثر واقع شدند.
برای تجزیه خطرناکترین گروهها در میان امت آنهایی بودند که دست به فعالیتهای نظامی، کودتا و جنگ میزدند؛ مانند داعش امروزی، اینها مانع بزرگی برای امنیت هر شهر اسلامیاند؛ همواره هدف حملاتشان شهرهای اسلامی، مسلمانان یا حکومتهای اسلامی است، آنان از زمان تأسیس تا امروز اسلام را شعار خود قرار دادهاند اما همهٔ عملکردشان در جهت تضعیف اسلام و سقوط حکومتهای اسلامی بوده است.