بر اساس گزارش اخیر شبکه المرصاد مبنی بر کشته شدن ۱۱ تن از عناصر داعش در منطقه باری پاکستان، یک بار دیگر آن واقعیتی آشکار شد که جامعه جهانی سالهاست عمداً از آن چشمپوشی میکند: پاکستان عملاً به مرکز اصلی داعش تبدیل شده است.
این حادثه صرفاً کشته شدن چند نفر نیست؛ این آشکارسازی یک معادله عمیق و خطرناک است. کشوری که خود را قربانی تروریسم معرفی میکند چگونه در آن پناهگاههای امن داعش، فرصتهای تجدید سازمان و فضای آزاد عمل یافت میشود؟
حضور داعش در مناطق قبیلهای و مرزی پاکستان تصادفی نیست، بلکه نتیجه چشمپوشی سیستماتیک، حمایت غیرمستقیم و دوگانگی استخباراتی است. داعش یک برند تروریستی مسلح است که هر کجا پا میگذارد، خون، وحشت و بیثباتی میآفریند. اگر امروز داعش از خاک پاکستان مجدداً تنظیم میشود، فردا آتش آن تنها به مرزهای منطقه محدود نخواهد ماند. امنیت آسیای مرکزی، جنوب آسیا، خاورمیانه و حتی کشورهای غربی توسط همین شبکهها تهدید میشود.
سوال این نیست که چرا داعش به پاکستان آمد؛ سوال اصلی این است که چرا پاکستان زمینه ماندگاری، تجدید سازمان و گسترش داعش را فراهم میکند؟
هنگامی که مراکز داعش در دیگر مناطق از بین میرود، همین جغرافیای پاکستان است که به عنوان جایگزین امن برای آنها عمل میکند. این وضعیت نه تنها یک تهدید امنیتی علیه کشورهای همسایه است، بلکه یک چالش آشکار علیه نظم جهانی محسوب میشود.
جهان باید درک کند که داعش تنها زمانی مهار خواهد شد که مراکز اصلی، پناهگاهها و محیطهای حامی آن هدف قرار گیرند. تا زمانی که پاکستان فضای امن برای فعالیت داعش باشد، ادعاهای جهانی علیه داعش تنها شعارهایی توخالی باقی خواهند ماند.
اکنون زمان آن فرا رسیده که جامعه جهانی از مرحله «ابراز نگرانی» فراتر رود. اگر داعش بار دیگر نادیده گرفته شود، به یک تهدید جهانی تبدیل خواهد شد و کشوری که به آن پناه میدهد، در مسئولیت این تهدید شریک است. بدون فشار، نظارت و پاسخگویی بر پاکستان، جنگ علیه داعش نه کامل میشود و نه پیروز خواهد شد. این آخرین هشدار برای جهان است: چشمپوشی بر داعش به معنای دعوت به ناامنی فردا است.
