پاکستان بر لبۀ پرتگاه! بخش هشتم

اقبال حمزه

علت هشتم سقوط پاکستان، روابط خراب او با کشورهای همسایه است. پاکستان همواره با همسایگان خود روابطی مبتنی بر حیله و فریب داشته است. اختلاف هند و پاکستان همزاد با تولد پاکستان است.

با نگاهی به تاریخ، سه جنگ بزرگ بین هند و پاکستان رخ داده و هر دو کشور خوب می‌دانند که موجودیت یکی برای دیگری تهدید است. مسئله هند و پاکستان از طریق گفت‌وگو قابل حل و فصل نیست، نه با مصالحه و از دست‌دادن بخشی از منافع و یا جغرافیای مشخص پایان می‌یابد؛ بلکه هند ادعای مالکیت بر جغرافیای پاکستان را دارد و موجودیت آن را به‌طور کامل به رسمیت نمی‌شناسد.

در قرن بیستم، پاکستان و هند تقریباً پیشرفت یکسانی داشتند اما در دو دهه اخیر هند پیشرفت اقتصادی و نظامی چشمگیری کرده و پاکستان به‌شدت عقب‌مانده است. همچنین از نظر استخباراتی نیز هند در این سال‌ها بر پاکستان برتری یافته است. پاکستان ضربه‌ای بزرگ در مقابل هند به دلیل رژیم نظامی خود دید.

بیست سال پیش، پاکستان نفوذ استخباراتی کاملی در کشمیر تحت کنترل هند داشت و مسلمانان آن منطقه برای پاکستان اهمیت زیادی قائل بودند. رژیم نظامی پاکستان با سوءاستفاده از نام اسلام و جهاد، نفوذ خود را بر آنان حفظ می‌کرد.

اما زمانی که مسلمانان تحت کنترل هند دیدند که جنرال‌های پاکستانی با خون آنان تجارت می‌کنند، بیش از هندوها به آنان ستم روا می‌دارند و به مهاجران کشمیری به دیده‌ی تحقیر می‌نگرند، دریافتند که جهاد «غزوة الهند» و اخوت اسلامی نزد جنرال‌های پاکستانی تنها ابزاری برای تداوم رژیم ستمگرشان و منافع شخصی است.

پس آنان از رژیم نظامی پاکستان روی گرداندند و به دولت هند نزدیک شدند. این امر کار را برای هند آسان کرد تا منطقه تحت کنترل خود را کاملاً در اختیار بگیرد و اکنون در تلاش است تا به کشمیر تحت کنترل پاکستان نیز دست‌درازی کند. اگر رژیم نظامی پاکستان رویه اسلامی در پیش نگیرد و همان‌گونه از اسلام منحرف بماند، به زودی کشمیر تحت کنترل خود را نیز از دست خواهد داد.

اما نباید فراموش کرد که هند تنها به تصرف کشمیر بسنده نخواهد کرد، بلکه ادعای هند تا ایالت سند نیز گسترده است. اگر با دقت بنگریم، وضعیت متزلزل رژیم نظامی پاکستان و پیشرفت چشمگیر هند، مداخله هند در پاکستان را بیش از پیش آسان کرده است.

همچنین ایران که دیگر همسایه پاکستان است، مدتی پیش حملات متقابلی را علیه یکدیگر انجام دادند. این نشان می‌دهد که رژیم نظامی پاکستان با ایران نیز روابط قابل اعتمادی ندارد. ایران نیز می‌داند که رژیم پاکستان غلام حلقه‌به‌گوش آمریکاست. اگر آمریکا فرمان دهد، هر کاری علیه ایران انجام می‌دهد و اگر آمریکاییان بخواهند، پاکستان همان‌گونه که به همسایه مسلمان دیگر خود، افغانستان خیانت کرد، به ایران نیز خیانت خواهد کرد. همین غلامی فوج پاکستان در برابر آمریکا، دیگر همسایه پاکستان یعنی چین را نیز نسبت به آن بی‌اعتماد کرده است.

همسایه دیگر پاکستان افغانستان است که در حال حاضر روابطش با پاکستان به‌شدت خراب است. پاکستان حریم هوایی خود را در اختیار آمریکا علیه افغانستان قرار داده و هر روز پهپادهای آمریکایی از خاک پاکستان وارد افغانستان می‌شوند. همچنین تجاوز آشکار خود به افغانستان را آغاز کرده که این دشمنی در درازمدت باعث ذلت رژیم نظامی پاکستان خواهد شد.

خلاصه اینکه تمام همسایگان پاکستان اکنون به این درک رسیده‌اند که پاکستان یک کشور نیست، بلکه یک پایگاه اجاره‌ای نیروی نظامی آمریکا و غرب است. اگر سیاست رژیم نظامی پاکستان در قبال همسایگان همین‌گونه ادامه یابد، همسایگان نیز ناچار خواهند شد دست به اقدام علیه پاکستان بزنند و مخالفان پاکستان را تقویت کنند یا با نیروی نظامی باعث سقوط رژیم نظامی پاکستان شوند. تا حد زیادی اکنون صبر هند نیز به سر آمده و بر این باور است که در برابر پاکستان هیچ راه‌حلی جز مداخله نظامی سودآور و مفید تمام نمی‌شود.

Exit mobile version