چهارمین عاملی که سبب سقوط رژیم نظامی پاکستان خواهد شد؛ انحراف از داعیهٔ اصلیِ تأسیس پاکستان است، یگانه دلیلی که عالمان اسلامی را قانع ساخت تا ایجاد پاکستان را بپذیرند این بود که در پاکستان قانون اسلامی و دولت اسلامی برپا خواهد شد، اما انگلیسها که دشمنان سوگندخورده و همیشگی اسلاماند آن آرزوهای مردم عام پاکستانی را که گمان میبردند در سرزمین بهنام پاکستان نظام اسلامی برقرار خواهد شد، از بین بردند.
در پاکستان، قانون لارد مکاولي را برای فریب مسلمانان با نام اسلامی عرضه کردهاند، این کار دقیقاً همانند این است که بر شراب نعوذ بالله بنویسند «شراب اسلامی». هرچند مردم و علما در پاکستان بسیار صبر کردند که شاید این قوانین اصلاح شود اما دیگر حوصلهٔ تمام طبقهٔ دیندار بهطور کامل پایان یافته است و اکنون میدانند که قانون اسلامی تنها از راه «جهاد» در پاکستان تحقق خواهد یافت، آنان همه بر این عقیدهٔ راسخاند که خداوند یاریشان خواهد کرد.
در تاریخ هرگز جنگی که بر اساس عقیدهٔ اسلامی بوده ناکام نشده است، بهویژه در برابر جنرالان فاسد و شرابخوار، نبرد طبقهٔ دیندار چنان روشن و آشکار است که سقوط رژیم نظامی پاکستان امری بدیهی مینماید.
بلی، میپذیریم که برای مدتی کوتاه ممکن است جنرالان پاکستانی به پشتوانهٔ غرب و اسرائیل، برای خاموش کردن ملت، هر نوع ظلمی را بر مردم پاکستان روا دارند؛ اما چیزی جز ذلت و شکست به دست نخواهند آورد، زیرا بهطور عموم همهٔ مردم پاکستان مسلماناند و داعیهٔ قانون و نظام اسلامی در میان آنان برحق است.
روایت مخالفان مسلحِ رژیم نظامی، از آنرو نیرومند است که بنای پاکستان اساساً به نام «دولت اسلامی» و «قانون اسلامی» گذاشته شد، اگر داعیه و اندیشهٔ نظام اسلامی وجود نمیداشت، پاکستان در همان زمان تأسیس تجزیه میشد، حتی اکثر احزاب سیاسی پاکستان نیز میدانند که دیگر اجرای قانون «لارد مکاولي» در پاکستان ناممکن است.
اگر بهطور خلاصه بگوییم: چهارمین عامل سقوط پاکستان این است که در ذهن مردم مسلمانِ پاکستان انگیزهٔ جهاد علیه رژیم نظامی وجود دارد، و تجربه ثابت کرده است که هر جا انگیزهٔ جهادِ مسلمانان پدیدار شود، طرف مقابل حتماً شکست میخورد.
نمونهٔ روشن آن امپراتوریهای بزرگ روس، انگلیس و امریکا است که مجاهدین آنان را تکهتکه کردند. وقتی روس، انگلیس و امریکا نتوانستند در برابر جهاد پابرجا بمانند، پس رژیم نظامی پاکستان که ضعیف، فاسد و لرزان است، چگونه خواهد توانست خود را حفظ کند؟
ندای «حی علی الجهاد» نعرهای است که قدرتهای بزرگ جهان و طاغوتهای جهانی از آن در هراساند و هرجا که این ندا برخاسته؛ جز شکست و رسوایی چیزی نصیب دشمنان نشده است.