یهودیان کی‌ها اند؟ بخش دهم

در ادامهٔ بیان ویژگی‌های یهودیان، در این بخش به توضیح و تشریح یکی دیگر از صفات شان می‌پردازیم.

۹. تحریف
تحریف یکی دیگر از صفات ناپسند یهودیان است که در گذشته و حال به آن مبتلا اند. برای روشن‌تر شدن این ویژگی، نخست باید دانست که تحریف چیست و معنای لغوی و اصطلاحی آن کدام است. علامه راغب اصفهانی رحمه‌الله می‌فرماید: «تحریف» در لغت از مادهٔ حرف گرفته شده و به معنای کناره، لبه و جانب است؛ یعنی چیزی را از جای اصلی‌اش منحرف ساختن. در اصطلاح تحریف به عملی گفته می‌شود که در آن معنای اصلی سخن یا متن به‌گونه‌ای عمدی دگرگون گردد یا الفاظ از جایگاه خود تغییر یابند و یا تفسیری ارائه شود که مقصود گوینده را از میان ببرد. این تحریف ممکن است در لفظ، معنا، اعراب، تفسیر یا حتی در تطبیق عملی صورت گیرد.

تحریف تنها به متون مکتوب محدود نیست. علمای کرام تصریح کرده‌اند که تحریف صرفاً به تغییر در کتاب‌های نوشته‌شده اطلاق نمی‌شود بلکه گفتار شفاهی نیز می‌تواند دستخوش تحریف گردد. اگر کسی کلام الهی را بشنود، آن را درک کند، سپس عمداً آن را به‌گونه‌ای دیگر به مردم منتقل سازد، این نیز تحریف به‌شمار می‌رود. یهودیان نیز به همین صفت زشت و مذموم شناخته می‌شدند؛ آن‌ها کلام الهی را تحریف می‌کردند چنان‌که در قرآن کریم بارها به این عمل زشت شان اشاره شده است.

خدای متعال می‌فرماید: {أَفَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ} (بقره: ۷۵)
ترجمه: آیا امید دارید که آن‌ها به شما ایمان بیاورند، در حالی‌که گروهی از ایشان کلام خدا را می‌شنیدند، سپس بعد از فهمیدن، آن را عمداً تحریف می‌کردند با آن‌که آگاه بودند؟

و در جای دیگر می‌فرماید: {مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ} (نساء: ۴۶)
ترجمه: برخی از یهودیان کلمات را از جایگاه‌شان دگرگون می‌سازند و می‌گویند: شنیدیم و نافرمانی کردیم و (از روی تمسخر) می‌گویند: بشنو که شنیده نشود و با پیچاندن زبان‌های‌شان می‌گویند: «راعِنا» و در دین طعنه می‌زنند.

علامه قرطبی رحمه‌الله می‌فرماید: مراد از «يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ» این است که آن‌ها یا الفاظ تورات را تغییر می‌دادند یا معانی درست آن را پنهان می‌ساختند و یا تفسیری ارائه می‌کردند که ذهن مردم را گمراه سازد.

یهودیان غالباً صفات رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را که در تورات آمده بود، پنهان یا تحریف می‌کردند تا موقعیت دنیوی‌شان به خطر نیفتد. از همین‌رو خدای متعال می‌فرماید: {الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ} (بقره: ۱۴۶)
ترجمه: کسانی که به آن‌ها کتاب داده‌ایم (پیامبر) را همان‌گونه می‌شناسند که فرزندان خود را می‌شناسند.

هنگامی که این آیه نازل شد، حضرت عمر فاروق رضی‌الله‌عنه از حضرت عبدالله بن سلام رضی‌الله‌عنه پرسید: آیا تو رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را همانند فرزندان خویش می‌شناسی؟ وی در پاسخ گفت: سوگند به الله جل‌جلاله من نسبت به نبوت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم یقین بیشتری دارم تا نسبت به فرزندانم؛ زیرا ممکن است مادر فرزند خیانت کرده باشد اما در نبوت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم هیچ‌گونه تردیدی وجود ندارد.

در صحیح بخاری روایت شده است که یهودیان حکم زنا را پنهان کرده بودند و می‌خواستند حکم ناقصی را به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ارائه دهند اما خداوند حکم واقعی تورات را آشکار ساخت. این رویداد نشان می‌دهد که تحریف حتی در پنهان‌سازی احکام شرعی نیز صورت می‌گرفت. این صفت تحریف تنها به یهودیان پیشین اختصاص نداشت، بلکه در عصر حاضر نیز آنان به این ویژگی مبتلا هستند؛ حقایق را دگرگون می‌سازند، اخبار راستین را تحریف می‌کنند و هر آنچه را که منافعشان را به خطر اندازد، تغییر می‌دهند.