۲۴ اسد؛ پایان اشغال و آغاز عزت!

شمس آرین

صفحات تاریخ افغانستان با خون افتخار و فداکاری‌ها رنگین است اما روز پانزدهم آگست سال ۲۰۲۱ میلادی، برابر با بیست‌وچهارم اسد ۱۴۰۰ هجری خورشیدی، به عنوان روزی در این تاریخ ثبت شد که ناقوس آزادی، ایمان و عزت را در سراسر جهان به صدا درآورد. این همان روزی بود که مجاهدان امارت اسلامی، پس از بیست سال جهاد به آخرین ثمره مبارزه خود دست یافتند و آخرین سنگر اشغال‌گران کافر را از ارگ کابل در هم شکستند.

این روز تنها یک پیروزی سیاسی نبود، بلکه روز برآورده شدن آرمان‌های صدها هزار شهیدی بود که برای سربلندی کلمة الله و آزادی وطن، جان خویش را نثار کردند. هر کوچه، هر دره و دامنه هر کوه شاهد این فداکاری‌هاست. مجاهدان امارت اسلامی با سلاح ایمان، سپر صبر و زره توکل، چنان جنگیدند که جهان را به شگفتی واداشت.

در برابر تانک‌ها، بمباران‌ها و تکنالوژی پیشرفته، ندای تکبیر و جهاد سر دادند و نشان دادند که هرگاه خداوند یاور ملتی باشد، هیچ قدرتی توان شکستن آن را ندارد. در ۲۴ اسد، آسمان کابل با فریاد تکبیرها به لرزه درآمد و پرچم‌های افراشته آزادی با اشک‌ها، لب‌خندها و تکبیرهای مردم رنگین گشت. این روز، روز امید بود؛ روز رهایی از زنجیرهای ذلت و روز استقرار دوباره حاکمیت اسلامی بود.

این پیروزی معجزه یک روز نبود، بلکه نتیجه راهی بیست‌ساله‌ای بود که مجاهدان شب‌ها را در کوه‌های برف‌پوشان به صبح می‌رساندند، در برابر کمین‌ها و بمباران‌های دشمن ایستادگی می‌کردند و با وجود گرسنگی، تشنگی و تنگ‌دستی، سنگر ایمان را ترک نگفتند.

فداکاری مجاهدان تنها در میدان نبرد نبود؛ آنان برای حفاظت از مردم، جان خود را سپر کردند، حرمت جامعه را پاس داشتند، سرپرستی یتیمان را به عهده گرفتند و خانواده‌های شهدا را همچون بخشی از وجود خود دیدند. همین فداکاری و اخلاق، دل‌های مردم را با آنان پیوند داد. داستان‌های شهادت، روشن‌ترین فصل‌های این مسیرند؛ جوانانی که پیش از ازدواج، راهی سنگر جهاد شدند، پدرانی که بر مزار پسران‌شان گفتند: «الحمد لله که پسرم در راه خدا شهید شد» — همه این‌ها اساس این پیروزی بود.

در بیست‌وچهارم اسد، افغانستان بار دیگر زیر سایه حاکمیت اسلامی قرار گرفت. این روز به نماد آزادی وطن و عزت امت بدل شد و به جهان نشان داد که اگر ملتی یکپارچه شود، قدرت‌مندترین اشغال‌گر نیز به زانو درمی‌آید. بازگشت امارت اسلامی برای این ملت تنها آزادسازی خاک نبود، بلکه نجات عقیده، فرهنگ و ارزش‌ها نیز بود. این روز ثابت کرد که جهاد، تنها نبرد با سلاح نیست، بلکه مبارزه‌ای با صبر، حکمت و اتحاد است.

امروز که سالگرد بیست‌وچهارم اسد را گرامی می‌داریم، باید قدر همه خون‌ها، فداکاری‌ها و دعاهایی را بدانیم که زمینه‌ساز این روز شدند. باید در مسیر وحدت، خدمت و ایمان گام برداریم تا دستاوردهای این حماسه را برای همیشه پایدار نگاه داریم.

Exit mobile version