ابوعبیده تقبله‌الله؛ فرزند اصیل امت!

عبدالبصیر عمری

هنگامی که در مدینه‌ منوره به رهبری رسول الله صلی الله علیه وسلم و بر بنیاد اصول اسلامی بنای حکومت نبوی گذاشته شد؛ از همان روز وظایف در چارچوب دولت نبوی میان صحابۀ کرام رضوان‌الله‌علیهم‌اجمعین تقسیم گردید، چون اوضاع جنگی و نظامی بود و دولت نبوی با کفار و فرعون‌های جهان درگیر نبرد بود؛ بیشتر مسئولیت‌ها ماهیت جنگی و نظامی داشت، به شمار زیادی از صحابه رهبری دسته‌ها، حمل بیرق، فرماندهی میمنه و میسره و مسئولیت‌های مشابه سپرده شده بود.

در همان عصر یکی از مسئولیت‌های مهم و اساسی «شاعری» بود که حیثیت «سخنگویی» را در عصر امروز دارد، بازتاب‌دادن نبردها و فعالیت‌های نظامی دولت نبوی، نشر پیروزی‌های جنگی، بیان ضعف‌های مشرکین و کفار و رسوا ساختن اعمال شوم آنان همه در قالب شعر و با زبان حسان‌ بن ثابت رضي‌الله‌عنه انجام می‌شد.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام نشر خبرهای جنگی برای حسان بن ثابت رضي‌الله‌عنه چنین دعا می‌کردند: «اللَّهُمَّ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ» ترجمه: پروردگارا! او را به وسیلۀ روح‌القدس یاری کن.
همچنان در جای دیگری رسول الله صلی الله علیه وسلم به حسان بن ثابت رضي‌الله‌عنه فرموده‌اند: «اهْجُهُمْ – أَوْ هَاجِهِمْ – وَجِبْرِيلُ مَعَكَ» ترجمه: بدی‌های آنان را برملا کن، و جبرئیل علیه‌السلام با توست.
پس نشر پیروزی‌های مسلمانان، بیان بدکرداری‌های کفار، و رساندن فتوحات و دست‌آوردهای اسلامی به مردم، از مسئولیت‌های مهم و پرفضیلت در دولت نبوی به شمار می‌رفت.
در عصر کنونی در برابر دشمنان سرسخت و وحشی اسلام، بر سر حریم قبلۀ نخست و سرزمین پیامبران، نزدیک به هفتاد سال است که نبردی سخت و سوزان جریان دارد، در این معرکۀ مبارک و لرزه‌آور برای یهود شاخۀ نظامی جنبش اسلامی حماس -کتائب القسام- نقش خود را ایفا کرده است؛ هزاران یهودی را به خاک و خون کشانیده، برج‌های سر به فلک کشیده را ویران ساخته، و احساس آرامش را از حریم مبارک مسجدالاقصی از دل دشمن ربوده است، همچنان هزاران قهرمان را به میدان قربانی پیش‌کش نموده و ده‌ها تن از رهبران آن به درجۀ رفیع شهادت رسیده‌اند.
از جملۀ این رهبران بزرگ، یکی هم فرزند اصیل امت و سپهسالار سترگ اسلام، فرمانده حذیفه الکحلوت (ابوعبیده) بود، ابوعبیده یکی از کوه‌های استوار اسلام به شمار می‌رفت که با زبان کوبنده و رسای خود، رسالتی شبیه مأموریت حسان بن ثابت رضي‌الله‌عنه را به پیش می‌برد، او تمامی عمرش را در راه ادای فریضۀ بزرگ جهاد سپری کرد.
هرگاه بر صفحه‌ِ الجزیره ظاهر می‌شد، پیام‌های مهمی با خود می‌آورد؛ سربازان اسرائیلی را هشدار می‌داد، و صدایی که از حلقوم ملکوتی او برمی‌خاست، هراس عمیقی را در دل‌های یهود می‌افکند، از همین‌رو در جهان عرب به‌عنوان شخصیتی اثرگذار شناخته می‌شد.
نام اصلی ابوعبیده، «حذیفه سمیر عبدالله الکحلوت» بود، او در سال ۱۹۸۵ میلادی در نوار غزه به دنیا آمده بود، همچون دیگر باشندگان غزه از کودکی زیر سایۀ دشمنی اسرائیل زیست، در سال ۲۰۰۴ میلادی به حیث سخنگوی کتائب القسام برگزیده شد و از همان زمان فعالیت‌های رسانه‌ای علیه اسرائیل را آغاز کرد، او محور فکری و چهرۀ مرکزی فعالیت‌های رسانه‌ای کتائب القسام به شمار می‌رفت.

ابوعبیده نخستین‌بار زمانی در رسانه‌ها ظاهر شد که خبر اسارت سرباز اسرائیلی، «گلعاد شالیت» را اعلان کرد، او همواره در لباس نظامی دیده می‌شد؛ با کوفیۀ سرخ بر سر، نقاب بر چهره که بر آن «کلمۀ طیبۀ» لا اله الا الله نوشته شده بود و در زیر آن «کتائب القسام» درج بود، در میان کوفیه نشان رسمی کتائب القسام نصب می‌شد.
ابوعبیده در هفتم اکتوبر ۲۰۲۳، عملیات «طوفان‌الاقصی» را اعلان کرد؛ به نظامیان یهود هشدار داد و از جهان اسلام خواست تا برای حمایت از مسجدالاقصی دست به اقدام عملی بزنند، سرانجام جنبش اسلامی حماس در ۲۹ دسمبر، شهادت ابوعبیده را اعلان کرد و به جای او سخنگوی دیگری گماشت.

برخی از سخنان درخشان و پرطنین ابوعبیده تقبله‌الله که در جهان اسلام شهرت گسترده یافت، چنین است:
۱- «مقاومت ما تا زمانی که اشغال پایان نیافته، محاصره برداشته نشده، و بی‌جا‌شدگان به خانه‌های خود بازنگشته‌اند، به مبارزه ادامه خواهد داد».
۲- «آن‌چه دشمن در میدان جنگ به دست نیاورده است با تهدید و فریب نیز به دست نخواهد آورد».
۳- «دشمن تا پایان وحشت اشغال و جنگ همیشه با جنازه‌ها و پیکرها روبه‌رو خواهد بود».
۴- «مجاهدین ما در راه آزادی؛ شجاعت بی‌مانند و روحیۀ فدایی نشان داده‌اند، و پیروزی‌های کمین‌های آنان تصویرهای زنده‌ای از تاریخ‌اند».
۵- «جنگ طوفان‌الاقصی، توازن‌های تازه‌ای را در معادلات منطقه به‌وجود آورد و پیام روشنی به دشمن رسانید که به آن اندازه‌ای که ادعا می‌کند، نیرومند نیست».
۶- «خون ده‌ها هزار انسان بی‌گناه بر گردن رهبران، نخبگان و علمای امت اسلامی و عربی است؛ زیرا آنان این مردم را در سکوت تنها رها کردند».

Exit mobile version