در روزهای پایانی ماه اپریل سال ۲۰۲۶ نیروهای پاکستانی از قلمرو خود بر ولایت کنر، بهویژه بر اسعدآباد، مرکز ولایت مذکور و مناطق همجوار آن، حملات مرگبار راکتی و هاوانی انجام دادند. به نقل از مقامهای امارت اسلامی افغانستان بهخصوص معاون سخنگوی حکومت، حمدالله فطرت و رئیس اطلاعات و فرهنگ کنر، نجیبالله حنفی، در نتیجهٔ این حملات ۷ تن شهید شده و بیش از ۸۵ تن دیگر زخمی گردیدهاند. در میان زخمیان زنان، کودکان و محصلان پوهنتون شامل اند.
این حملات بهگونهٔ مستقیم پوهنتون سید جمالالدین افغانی را هدف قرار داده است که در پی آن، حدود ۳۰ تن از محصلان و استادان زخمی شده و تأسیسات پوهنتون آسیب دیده است. افزون بر آن، منازل مسکونی نیز خسارهمند گردیده و روند تحصیل بهگونهٔ جدی مختل شده است. در کنر دهها مکتب دیگر نیز متأثر شده و هزاران کودک از تعلیم محروم ماندهاند. مقامهای پاکستانی این گزارشها را «بیاساس و جعلی» خوانده و ادعا کردهاند که تنها «اهداف تروریستی» را هدف قرار میدهند اما از دید امارت اسلامی، این حملات «کور» و «جنایت جنگی» علیه غیرنظامیان بهشمار میرود.
حملات مذکور تازهترین حلقه از زنجیرهٔ تنشها میان افغانستان و پاکستان است که از فبروری ۲۰۲۶ بدینسو در مراحل مختلف ادامه داشته و در آن مناطق ملکی، خانهها و مراکز تعلیمی هدف قرار گرفتهاند.
هدف قرار دادن افراد ملکی و مراکز تعلیمی، عملی است که با رفتارهای صهیونیسم شباهت آشکار دارد. اینکه نیروهای پاکستانی بهگونهٔ عمدی خانههای مسکونی افغانها، مکاتب و پوهنتونها را هدف قرار میدهند بهطور کامل یادآور جنایات رژیم صهیونیستی است. همانگونه که صهیونیستها در غزه شفاخانهها، مکاتب، پوهنتونها و مناطق مسکونی را بمباران کرده و سپس آنها را «اهداف حماس» عنوان میکنند، پاکستان نیز به بهانهٔ «مراکز مرتبط با تروریستان» بر نهادهای تعلیمی و منازل افغانها حمله میکند که در نتیجهٔ آن کودکان، زنان و محصلان قربانی میشوند.
صهیونیستها نهادهای تعلیمی و فرهنگی مردم فلسطین را هدف قرار میدهند تا نسلها را از ریشه جدا کرده و روح مقاومت را درهم شکنند. پاکستان نیز در کنر و دیگر ولایات شرقی، مراکز تعلیمی افغانها را هدف قرار میدهد تا هزاران محصل از علم و روشنایی محروم گردند. هر دو رویکرد، هدف مشترکی را دنبال میکند: نابودی پیشرفت تعلیمی و اجتماعی مسلمانان و ایجاد رعب و هراس در میان افراد ملکی.
برای صهیونیسم و حامیان آن، مراکز تعلیمی «لانههای تروریستی» تلقی میشود در حالیکه این مراکز در حقیقت، کانونهای علم و آگاهی برای نسل آیندهاند. رژیم پاکستان نیز با بهکارگیری همین منطق نهادهایی چون پوهنتون سید جمالالدین افغانی را هدف قرار میدهد؛ نهادی که نام آن برگرفته از یک مصلح بزرگ مسلمان است. این حملات نهتنها جنایت جنگی، بلکه حمله سیستماتیک بر هویت و آیندهٔ افغانها بهشمار میرود؛ دقیقاً همانند آنچه رژیم صهیونیستی در غزه و فلسطین انجام میدهد.
ملت افغانستان باید در برابر این دو رژیم ستمگر، در مسیر آگاهی و مقاومت متحد باقی بماند زیرا شیوههای آنها یکی است: کشتار افراد ملکی و نابودی مراکز تعلیمی.