در جهان امروز احترام به حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورها، از اصول بنیادین حقوق بین‌الملل محسوب می‌شود. با این وجود، برخی دولت‌ها از حسن نیت و صلح‌طلبی نظام‌های مبتنی بر ارزش‌های دینی سوءاستفاده کرده و صبر ملت‌هایی را که عزت و کرامت را جوهر وجود خویش می‌دانند، می‌آزمایند. تجاوز هوایی پاکستان به کابل و مناطق مرزی، نه تنها نقض آشکار اصول همسایگی و قوانین بین‌المللی است، بلکه اشاره به این واقعیت تلخ نیز دارد که دشمنان، زبان صبر و صلح را درنمی‌یابند.
آنان باید درک کنند که ملتی که هویت خویش را در پرتو اسلام تعریف می‌کند، به حکم عقل، شرع و قانون، دفاع مشروع را نه یک انتخاب، بلکه وظیفه‌ای الهی و ملی می‌داند.
دفاع مشروع، اصلی پذیرفته‌شده در تمامی نظام‌های حقوقی جهان است. بر اساس منشور ملل متحد، هر کشوری حق دارد در برابر هرگونه حمله مسلحانه از خود، تمامیت ارضی و اتباع خویش دفاع کند. این حقی ذاتی و غیرقابل انکار است. بنابراین، کشوری که قربانی تجاوز می‌شود، مجاز است اقدامات لازم برای دفع خطر و پیشگیری از آن را به عمل آورد.
علاوه بر این اسناد بین‌المللی، تعالیم اسلام نیز دفاع از نفس، مال، ناموس و سرزمین اسلامی را نه تنها جایز، که واجب شمرده است. قرآن کریم در آیه ۱۹۰ سوره بقره می‌فرماید: وَقَاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللهِ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَکُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللهَ لاَ یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ. یعنی در راه خدا با کسانی که با شما می‌جنگند، بجنگید و تجاوز نکنید که خداوند تجاوزکاران را دوست ندارد. این آیه شریفه مشروعیت دفاع در برابر متجاوز را به وضوح بیان می‌کند.
امارت اسلامی افغانستان با تکیه بر تعالیم اسلام، همواره پایبند به اصل گفت‌وگو، تفاهم و روابط خوب با همسایگان بوده است. این رویکرد نشانه ضعف نیست، بلکه تجلی حلم، بردباری و دوراندیشی در سیاست خارجی یک حکومت اسلامی است. اما برخی دشمنان، این بردباری را بی‌تفاوتی خوانده و با تجاوزهای خویش، صبر ملت افغانستان را می‌آزمایند.
تاریک پرافتخار این سرزمین گواهی می‌دهد که افغانستان هرگز در برابر زورگویی سر فرود نیاورده است. همان‌گونه که در گذشته قدرت‌های بزرگ جهان در این خاک شکست خوردند، امروز نیز هر متجاوزی با سیلاب دلاوران مجاهدی روبرو خواهد شد که دفاع از وطن را عبادت می‌خوانند.
با توجه به تجاوز آشکار پاکستان به حریم هوایی افغانستان و بمباران مناطقی از جمله کابل، پایتخت افغانستان بر اساس قوانین بین‌المللی و موازین اسلامی، از حق مشروع دفاع برخوردار است. دفاع در برابر هرگونه تجاوز به نفس، عزت، ناموس، مال و زمین نه تنها جرم نیست، بلکه جایز و مشروع است. این قاعده هم در قوانین بین‌المللی و هم در فقه اسلامی با شرایط مشابه به رسمیت شناخته شده است.
ملت مجاهد افغانستان ثابت کرده است که اراده پولادین خویش را برای دفاع از تمامیت ارضی کشور در سخت‌ترین شرایط از دست نداده است. امروز نیز همان دلاورانی که خواب از چشمان‌شان ربوده شده، آماده هستند تا پاسخی سخت و کوبنده به هر تجاوزی دهند. دشمن باید بداند که این سرزمین، دیگر میدان تجاوزهای بی‌پاسخ نیست.
حکومت اسلامی افغانستان، با اتکا به پشتیبانی مردمی و توکل بر خدای قادر متعال، از هیچ اقدامی برای دفاع از حریم کشور و اعمال حق مشروع خویش دریغ نخواهد کرد. همان‌گونه که خدای تعالی در قرآن کریم وعده فرموده است: وَلَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ. یعنی قطعاً خداوند کسانی را که (دین) او را یاری می‌کنند، یاری می‌دهد. بی‌گمان خداوند توانمند و شکست‌ناپذیر است.
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ.
