غزه زخمی از تاریخ است که هنوز تازه باقی مانده است؛ این بخش کوچک اما دلیر فلسطین نزدیک به دو سال میشود که زیر سنگینترین بمباردمانها و عملیات نظامی اسرائیل قرار دارد. شفاخانهها، مکاتب و مساجد هدف قرار گرفتهاند، هزاران زن و کودک به شهادت رسیدهاند و شمار زیادی از خبرنگاران، نیروهای امدادرسان و کارمندان نهادهای کمکرسان نیز قربانی این جنگ گردیدهاند. راههای کمکهای بشردوستانه مسدود شده و صحنههایی پدید آمده است که هر وجدان بیدار انسانی را به لرزه درمیآورد. جهان در خاموشی فرو رفته و نهادهای مدعی حقوق بشر، خود را به ناشنوایی و نابینایی زدهاند.
غزه؛ آن سرزمین مظلوم خاورمیانه همواره شاهد دشوارترین آزمونها بوده است. خانهها ویران میشوند، راهها بسته میگردند، کودکان یتیم میشوند و مادران بر پیکر فرزندان خویش اشک میریزند اما از دل همین خاک بهجای صدای تسلیم، فریاد «اللهاکبر» طنین میاندازد. این همان سرزمینی است که حتی در سایهی بمبارانها نیز چراغ ایمان در آن خاموش نمیشود بلکه فروزانتر میگردد. مردم غزه تصویری از فداکاری و ایثار ارائه کردهاند که هم برای تاریخ درسی ماندگار است و هم برای امت اسلامی تکانی بیدارگر محسوب میشود.
در وضعیت کنونی از حماس نیز بهعنوان یکی از محورهای مهم مقاومت فلسطین یاد میشود. خواه کسی از زاویهی سیاسی به موضوع بنگرد و خواه از منظر درد انسانی؛ در هر دو صورت یک حقیقت را نمیتوان انکار کرد: این سرزمین در میان محاصره، جنگ و رنجهای طولانی برای حفظ هویت و بقای خویش ایستاده است.
بر بنیاد دیدگاه حامیان حماس، این جریان تنها یک سازمان نیست بلکه نمایندهی یک خط فکری ویژهی سیاسی و مقاومتی بهشمار میرود. در زمانی که بسیاری از زمامداران سیاسی در زنجیر مصلحتگرایی و خاموشی گرفتار شدهاند، جوانان غزه هنوز هم شعار مقاومت را سر میدهند. آنها به جهان این پیام را میرسانند که نیروی ایمان و اراده در برابر سلاحهای مادی، سپری نیرومند و شکستناپذیر است.
عملیات صهیونیستی هر اندازه شدت یابد، خانهها را ویران کند و انسانها را به شهادت برساند اما یکی از حقیقتهای تکرارشوندهی تاریخ اینست که اندیشهها با بمب نابود نمیشوند. برگهای تاریخ نشان میدهد که قدرتهای اشغالگر نهایتاً در گذر زمان دچار فروپاشی شدهاند و ارادهی ملتهای مظلوم همچنان زنده مانده است. امید آزادی فلسطین نیز از میان همین قربانیها هر روز نیرومندتر میشود. انشاءالله!
امروز مسئولیت امت اسلامی اینست که درد فلسطین را درد خویش بداند؛ با دعا، حمایت فکری، فریاد رسانهای و هر وسیلهی مشروع دیگر در کنار ملت مظلوم فلسطین بایستد زیرا فلسطین تنها نام یک جغرافیا نیست بلکه مسئلهی مشترک عقیده، عزت و تاریخ امت اسلامی است. غزه سرزمینی است که در آن مفهوم مرگ پایان نه، بلکه استمرار معنا مییابد و با هر قطرهی خون اندیشهای نو، ارادهای تازه و انگیزهای جدید جوانه میزند. سلسلهی جاری شهادت باور مردم این سرزمین را استوارتر ساخته است که آزادی بدون قربانی بهدست نمیآید.
شهید اقصای مظلوم!
در ادامهی این روایت از عزالدین الحداد نیز بهعنوان یکی از چهرههای برجستهی مقاومت غزه یاد میشود؛ شخصیتی که به «شبح القسام» شهرت داشت و از فرماندهان مهم شاخهی نظامی حماس بهشمار میرفت. وی فرمانده لوای شهر غزه بود و در بخشهای مهم ساختار نظامی نقش اساسی داشت. گفته میشود که او از چهرههای مرکزی تشکیلات نظامی حماس بود و چندین واحد نظامی تحت فرمان او فعالیت میکردند.
او زندگی خویش را در راه مبارزه، فداکاری و مقاومت سپری کرد و در همین مسیر همراه با شماری از اعضای خانوادهاش به مقام بلند شهادت نائل آمد. تقبلهاللهتعالی! امروز غزه تنها نام یک جنگ نیست بلکه نام انسانیتی است که در سختترین شرایط نیز تسلیم نمیشود. آنجا که بمبها فرود میآیند، صدای دعا نیز بلند میشود. آنجا که ویرانهها ساخته میشوند، نشانههای تازهی امید نیز پدیدار میگردند. همهی اینها یک پیام بزرگ در خود دارد: هرگاه ملتها بر ایمان و ارادهی خویش استوار بایستند، قدرتهای مادی هرگز نخواهند توانست آنها را برای همیشه درهم بشکنند.