سرزمین مقدس فلسطین از دههها بدینسو میدان ظلم، تجاوز و اشغال بوده است اما در سالهای اخیر، حملات وحشیانهٔ اسرائیل بر غزه تمامی مرزهای پیشین جنایت را درهم شکسته است. این تنها جنگ یک منطقه نیست بلکه آزمونی برای کرامت انسانیت و وجدان جهانی به شمار میرود. بمبارانهایی که در غزه کودکان بیگناه، زنان معصوم و افراد ملکی بیدفاع را هدف قرار میدهد، لکهٔ ننگی بر پیشانی جهان است که تاریخ هرگز آن را فراموش نخواهد کرد.
با وجود این همه وحشت و ویرانی، عزم آهنین ملت فلسطین ثابت ساخته است که قدرت مادی هرگز توان مقابله با نیروی ایمان و روح آزادیخواهی را ندارد. در این مبارزهٔ آزادیبخش، نقش رهبری و شاخهٔ نظامی حماس، فصلی درخشان از تاریخ مقاومت را رقم زده است. فرماندهانی چون «عزالدین حداد» در دشوارترین شرایط، چنان راهبردهای دفاعیای طرح کردند و چنان در برابر ارتشی مجهز به پیشرفتهترین تکنالوژی نظامی ایستادگی نمودند که حتی برای کارشناسان نظامی نیز شگفتآور است.
جنبش مقاومتی حماس با وجود آنکه زیر شدیدترین محاصرهها و حملات پیهم هوایی قرار دارد، در میان «آتش نمرود» همانند حضرت ابراهیم علیهالسلام چنان شهامت و پایداریای از خود نشان داده که به راستی میتوان آن را برگ زرینی در تاریخ جهان دانست. شهادت فرماندهان دلیری چون «عزالدین حداد» هرچند در ظاهر برای امت اسلامی اندوهی بزرگ است اما در حقیقت همین قربانیها سوخت و نیروی محرکهٔ جنبش مقاومت را فراهم میسازد.
این خونها نیرویی میآفریند که از هر سلاح مادی نیرومندتر است. فداکاری شهدا برای جوانان فلسطینی مشعل راه میشود؛ جوانانی که حتی از میان آوارها نیز ندای «تکبیر» و «احد، احد» سر میدهند و به جهان نشان میدهند که حق هرگز شکست نمیخورد. این خونها ارادهٔ مظلومان را استوارتر میسازد و برای نسلهای آینده، نشانهٔ استقامت و سربلندی خواهد بود. وضعیت کنونی غزه بیحسی قدرتهای جهانی و ناکامی قوانین بینالمللی را آشکارا ثابت کرده است. در یک سو، سلاحهای پیشرفته و حمایتهای جهانی قرار دارد و در سوی دیگر، مجاهدان بیسلاحی که تمام سرمایهشان ایمان، پاسداری از قبلهٔ اول و وفاداری به سرزمینشان است.
با وجود بحران شدید انسانی، کمبود غذا، دوا، آب و فشار دوامدار برای تخلیهٔ غزه، فلسطینیان باز هم راه جانفشانی بر خاک خویش را برگزیدهاند. پیام آنان روشن است: «صدای حق در آتش باروت خاموش نمیشود.»
مبارزهٔ فلسطینیان تنها برای یک قطعهٔ جغرافیایی نیست بلکه نبردی برای دفاع از قبلهٔ اول، مسجد اقصیٰ و پاسداری از عزت اسلامی است. این مکان، محور عقیده و احساسات امت اسلامی بهشمار میرود؛ از همینرو فریاد غزه در حقیقت بر دروازهٔ وجدان تمام جهان اسلام میکوبد. خاموشی جنایتبار جامعهٔ جهانی و ناتوانی نهادهای بینالمللی نشان داده است که ترازوی عدالت در دست زورمندان قرار دارد اما فلسطینیان با پایداری خود ثابت کردهاند که برتری اخلاقی همواره از آن مظلومان است.
صدایی که از زیر آوارهای غزه برمیخیزد، پیام بیداری برای تمام امت اسلامی است. این صدا به ما یادآوری میکند که زندگی باعزت همواره نیازمند قربانی است. شهدای فلسطین با خون خویش این حقیقت را نگاشتهاند که هرچند شب ظلم طولانی باشد، خورشید حق سرانجام طلوع خواهد کرد. امروز نیاز آن است که جامعهٔ جهانی، بهویژه امت اسلامی، سکوت خود را بشکند و مدعیان حقوق بشر تنها به سخن و شعار بسنده نکنند بلکه گامهای عملی بردارند.
این قربانیهای بزرگ ملت فلسطین هرگز ضایع نخواهد شد زیرا تاریخ گواه است که هرگاه ملتی مرگ با عزت را بر زندگی در ذلت ترجیح دهد، هیچ قدرتی توان به بردگی کشاندن آن را ندارد. روزی که تاریخنگاران آینده داستان فلسطین را بنگارند، در یک سو از وحشت فرعونهای معاصر یاد خواهند کرد و در سوی دیگر، از مردان و رهبرانی خواهند نوشت که با بهای خون خویش مشعل آزادی را فروزان نگه داشتند.
این تنها یک جنگ نیست بلکه فریاد حق در برابر باطل است؛ فریادی که تا طلوع خورشید آزادی بر افق فلسطین خاموش نخواهد شد. ما دعا میکنیم که الله تعالی درجات شهدای فلسطین را بلند گرداند، قربانیهایشان را قبول فرماید، به زخمیان شفای کامل عطا کند، نصرت غیبی خویش را شامل حال آنان سازد و این ملت مظلوم را به آن صبح آزادی برساند که هشت دهه است در انتظارش بهسر میبرد.
