اعتراف یک زندانبان داعش در عراق

نویسنده: عبدالرحمن محمود

ترجمه: ابن احمد مرادز هی

همه افرادی که از خوارج جدا شدند، پس از آن اسرار پنهان آنان را آشکار کردند، این برای آن است که خدای سبحانه و تعالی حجت را بر آن جاهلانی که در ظاهر خوارج دچار اشتباه شده اند و تحت تأثیر تبلیغات آنها قرار گرفته اند، تمام کند و دیگر هیچ عذری نخواهند داشت که ما جز از حقیقت داعش خوارج بی خبر بوده ایم.

 یکی از افرادی که از خوارج جدا شد، عربی به نام «نزار» بود.

 نزار که در آغاز ظهور خوارج  با آنها پیوسته بود و بعداً به عنوان مسؤل زندان خوارج در عراق بود می گوید (در این مدت چنان اعمال فحشا و فحاشی هایی دیدم که مؤمن نمی تواند آن را تفسیر کند، یک بار اتفاق افتاد که چهارصد و هفتاد و پنج زن زندانی نزد ما بود، هر داعشی می‌توانست آزادانه وارد این زندان شود و هر کاری می‌خواهد بکند، روزی یکی از فرماندهان ارشد به من گفت: « افعل بهن ما یحلو لك » هر کاری می‌خواهی با آنها بکن.

خلاصه ماجراهای ربودن و تجاوز به دختران و آزار جنسی آنها به قدری زیاد شد که هر عاقلی این را می دانست، این جنایات آنها ربطی به اسلام ندارد، اسلام از اقدامات داعش مبرا و بیزار است.

 اما دردناک ترین چیز این بود که یک بار یک سودانی عضو داعش یک دختر 13 ساله را به طرز بسیار وحشیانه ای ربود، سپس او را به گونه ای رها کرد که خونریزی داشت و بعد از مدتی فوت نمود.

 شروع کردم به جستجو برای اینکه چگونه خودم را از اینجا خارج کنم؟)

 این تمام حقیقت خوارج است؛ آدم ربایی، قتل های بی جا، دزدی، زنا و ایجاد رعب و وحشت در دل مؤمنان، بدون اینها؛ داعش حقیقت و هویت دیگری ندارد.