اسلام در میان ادیان آسمانی، آخرین و کاملترین دین است که به تمام نیازهای بشر توجه کرده است. همه ابعاد زندگی و سعادت پیروانش در آن در نظر گرفته شده و حقانیت آن در طول قرنها در تمام شرایط تاریخی ثابت شده است. نظام اسلامی که بر حقانیت اسلام استوار است، روشهای تنظیم و مدیریت فرد و جامعه را ارائه میدهد، حقوق، وظایف و مسئولیتها را مشخص کرده است. اگر پیروانش به آن پایبند باشند و روحیه درک و پیروی واقعی و کامل را در خود پرورش دهند، نظام اسلامی در چارچوب خود جایگاهی ویژه از عزت و سربلندی برای آنان به ارمغان میآورد.
در طول تاریخ راز موفقیت، سربلندی و پیشرفت مسلمانان در این بود که خود را تابع و حافظ چنین نظامی قرار دادند که تحت تأثیر قوانین و نظامهای سیاسی موقت زمان نبود. روحیه بردگی و وابستگی به دیگران در آن وجود نداشت، بلکه تنها دعوت به سوی ذات حقیقی و جاودان بود و برقراری ارتباط واقعی با او حاکم بود. عزت و ذلت تنها از جانب او اعطا میشد.
در حالی که در اروپا از قرن ششم تا شانزدهم میلادی، دورهای به نام «قرون وسطی» یا «عصر تاریکی» و خواب هزار سالهای اروپا آغاز شد و تاریخ وحشت کلیسا و سیاستمداران مذهبی رقم میخورد، مردم در جهل و کفر افراطی غوطهور میشدند و افکار منحرف یک دین تحریفشده بر آنان تحمیل میگردید. پاپان برای کسب پول، بلیط بهشت و جهنم میفروختند. در مقابل، دوران درخشان تمدن اسلامی جریان داشت. مسلمانان جهان در چارچوب نظام اسلامی، تجربهای عالی از علم، دانش، علوم و فرهنگ را رقم زدند. مدارس، پوهنتونها و تحصیلات عالی رونق داشت و صلح و امنیت حاکم بود، زیرا مسلمانان در عمل خود را تابع اسلام و نظام اسلامی قرار داده بودند.
حقیقت اینست که در سرزمینهای اسلامی، تنها نظام اسلامی که بر پنج پایه خود و دستورات قرآنی و نبوی استوار باشد، میتواند جریان یابد و پایدار بماند. سایر نظامهای استعماری و موقت اگرچه ممکن است برای مدت کوتاهی به قدرت برسند اما به زودی به ورطه زوال و نابودی کشیده میشوند یا تحت حمایت و اشغال قدرتهای زورگو، به دیکتاتوری و ستم ادامه میدهند. با نگاهی به تجربیات تاریخی، در نظام اسلامی مردم از مزایای بسیاری برخوردارند که به برخی از آنها به طور خلاصه اشاره میشود:
۱- صلح و امنیت:
اگر به ریشه لغوی کلمه مبارک «اسلام» توجه کنیم، به معنای سلامتی، آرامش و آسایش است. اولین پیام آن اینست که با ورود به این دین، دیوار امنیت و حفاظت برای هر مسلمان کشیده میشود و افتخار زندگی تحت چتر آن را پیدا میکند که تضمین آن را خداوند متعال داده است. مرگ و زندگی هر دو در آغوش عزت و سربلندی قرار دارند.
بخش دیگر آن نیز امنیت است. بسیاری از نظامهای امروزی بیشترین بخش بودجه خود را به امور امنیتی و دفاعی اختصاص میدهند. برخی حتی ساختار کاملاً نظامی به خود گرفتهاند و احساس دشمنی و خصومت در آنها موج میزند اما نظام اسلامی به شهروندان و پیروان خود صلح و امنیت هدیه میدهد، زیرا در آن نه ظلمی وجود دارد و نه کسی به سوی مظلومیت و بردگی سوق داده میشود.
۲- استقلال واقعی:
در جهان امروز، یافتن نظامهایی با استقلال واقعی دشوار است. اکثر کشورها تحت کنوانسیونها و پیمانهای جهانی یا سازمانها، استقلال خود را از دست دادهاند. یا تابع مالی و نظامی قدرتهای خارجی هستند یا تحت سلطه خانوادههای خاص و حکومتهای موروثی قرار دارند. اما استقلال واقعی تنها در اسلام یافت میشود، زیرا این نظام ساخته دست بشر نیست. اطاعت نهایی تنها از آن ذات بزرگوار است که انسان را آفریده و با توجه به ویژگیها و فطرت او، بهترین نظام را برای زندگی و تنظیم امور به او عطا کرده است.
۳- نفی تبعیض و تعصب:
علیرغم شعارها و قوانین ضد تبعیض، جهان هنوز از این پدیدههای ناپسند رهایی نیافته است. مردم بر اساس رنگ، زبان، قومیت و منطقه تقسیم شدهاند. اصطلاحات سیاهپوست، سفیدپوست و سرخپوست یا شهروندان درجه یک و دو، اشراف و عوام هنوز در اصول سیاسی و حکومتی آنها جای دارد. اما نظام اسلامی همه اینها را از بین میبرد و تنها تقوا و ترس از خداوند را معیار قرار داده است.
۴- حکومت نه، خدمت:
نظام اسلامی از لحاظ روحیه سیاسی خود، اساساً برای حکومت و سلطه بر مردم نیست، بلکه مسئولیت خدمت رسانی و تنظیم امور اجتماعی را بر عهده دارد. اگر به نظامهای استبدادی امروز جهان نگاه کنیم، تاریخ طولانی از کودتاها، تصاحب قدرت و انتخابات ساختگی دارند. گاهی تمام کشور برای به دست آوردن قدرت ویران شده است اما نظام اسلامی میدان رقابت سالم برای خدمت به جامعه و دین است. نه میخواهد مردم بردگان او باشند، بلکه به آنها قدرت میدهد تا مسئولان را به راه درست هدایت کنند و در صورت تخلف از اصول نظام اسلامی، آنها را محاکمه کنند.
۵- رفاه و پیشرفت:
مسئولیت دیگر نظام اسلامی اینست که در فضای صلح و امنیت، برای بهبود زندگی، رفاه و پیشرفت مردم تلاش کند که شامل صحت، تعلیم و امور تجاری میشود. در این نظام، مردم به خاطر بهره، مالیات و قوانین دستوپاگیر به فقر کشیده نمیشوند، بلکه به خودکفایی، رشد اقتصادی و نقشآفرینی مثبت در نظام اجتماعی تشویق میشوند.
۷- میهنپرستی و دفاع از وطن:
در نظام اسلامی، عشق به وطن و دفاع از آن بخش جداییناپذیر از ایمان یک مومن محسوب میشود. زیرا این سرزمین جایی است که برای اجرای قوانین مقدس شریعت اسلامی انتخاب شده است. اگر تمامیت ارضی و آزادی آن به خطر بیفتد، در واقع حوزه اجرای قوانین اسلامی محدود میشود که هرگز قابل قبول نیست. مسئولان نظام اسلامی با جان و مال از وطن دفاع میکنند، هم آن را از دشمن و قدرتهای کفر محافظت میکنند و هم شبانهروزی برای آبادی و پیشرفت آن تلاش میکنند تا در رقابت با دیگران، بهترین امکانات زندگی را فراهم کنند و قوانین شریعت به بهترین شکل اجرا شود.
امروز که تمایل مردم به اسلام در بسیاری از کشورهای کفر، به ویژه اروپا افزایش یافته است، بسیاری از نظامها به شکلی غیرمستقیم از روشهای اقتصادی و سیاسی نظام اسلامی تقلید میکنند. آنها در حقیقت مزایای نظام اسلامی و مسئولیتهای اجتماعی و رفاهی آن را درک کردهاند و میفهمند که نظام اسلامی بهترین و پایدارترین طرح برای رفاه و زندگی بهتر بشر را با خود دارد.
