گروه موسوم به «دولت اسلامی» یا همان خوارج داعش، از ابتدای نشأت نامیمونش تلاشهای بسیاری نمود خود را پرچمدار عدالت اسلامی معرفی کند.
سران و فرماندهان این گروه، در بیانیههای متعددشان وعده دادند که «خلافت اسلامی» را احیا میکنند، شریعت را بیکموکاست اجرا نموده، فساد را ریشهکن میسازند و حق مظلومان را از ظالمان باز میستانند.
این وعدهها، در نگاه بسیاری از جوانان مسلمان که از فساد حکومتهای دستنشانده و ظلم اشغالگران خسته شده بودند، جذاب جلوه کرد.
خوارج داعش با همین شعارها توانستند عدهای از جوانان سادهدل را فریب دهند؛ چراکه تبلیغاتشان پر بود از آیات کتاب الهی و احادیث نبی اکرم صلیالله علیه و سلم، اما با تفسیری اشتباه و نادرست.
رسانههای وابسته به داعش، تصاویر برشزده و ایدهآل از جامعهای نشان میدادند که گویا در آن عدل و امنیت کامل برقرار است و همه احکام اسلام با قاطعیت پیاده میشود.
آنها برای جلب حمایت، تصاویری از اجرای حدود مثل قصاص و قطع دست دزد پخش میکردند و ادعا میکردند که این همان عدالت واقعی است که جهان اسلام به آن نیاز دارد.
اما حقیقت میدان چیز دیگری بود. داعش بهجای آنکه عدالت را پیاده کند، در عمل بزرگترین نمونههای ظلم و وحشیگری را رقم زد.
آنها بهنام اجرای حدود، بیگناهان را گردن زدند، مردم را به جرمهای ساختگی تکفیر کردند و جان و مالشان را حلال شمردند. در این مدت مناطقی که داعش به آنها مسلط شد، بهجای امنیت، شاهد موج کشتار، شکنجه، تخریب خانهها، مصادره اموال و آوارگی مردم شد.
داعش شعار عدالت میداد اما امنیت و کرامت انسانی را نابود کرد. وعده خلافت میداد اما پایههای خلافت راستین ـ که باید بر اخوت اسلامی، عدل، مشورت و اخلاق استوار باشد ـ را با ظلم و خشونت و تفرقه و تکفیر در هم شکست.
ادعای وحدت امت داشت اما امت را تکهتکه کرد و اختلافهای مذهبی و قومی را شعلهور ساخت.
بدترین جنایت داعش این بود که بزرگترین قربانیانش، خود مسلمانان بودند. اگر این گروه راست میگفت که برای مبارزه با کفار به میدان آمده است، پس چرا بیشتر عملیاتهای انفجاری و ترورهای کورش در کوچهها و بازارهای مسلماننشین و حتی در مساجد انجام شد؟
چرا هزاران زن و کودک مسلمان در مناطق تحت کنترل داعش قتلعام شدند یا مجبور به فرار شدند؟ چرا چهره اسلام را با سربریدن اسیران و آتشزدن انسانها چنین زشت به دنیا نشان دادند؟
در نتیجه باید اذعان نمود که داعش آمد تا عدالت را شعاری پوچ کند و ظلم را بهنام عدالت تبلیغ کند ـ و این بزرگترین خیانت به اسلام بود.
