مهاجرت اجباری کادرهای علمی و فکری:
داعش در ظاهر خود را مدعی «خلافت اسلامی» می‌خواند اما عملکرد آن نشان داد که در عمل، مهم‌ترین خدمت را به دشمنان اسلام انجام داد. یکی از اساسی‌ترین و پنهانی‌ترین خدمات داعش، ویران‌سازی محیط علمی و فرهنگی در کشورهای اسلامی و در نتیجه، وادار ساختن کادرهای علمی و فکری به مهاجرت اجباری بود.
این روند سبب شد که جوامع اسلامی از استعدادهای درخشان خود محروم شوند و این استعدادها در خدمت غرب قرار گیرند؛ همان غربی که همواره در پی جذب نیروهای متخصص و نخبگان علمی از سراسر جهان است.
نخستین تأثیر داعش ایجاد فضایی ناامن و هراس‌انگیز برای کادرهای علمی، استادان پوهنتون، داکتران و محصلان ممتاز بود. در عراق، سوریه و دیگر مناطقی که داعش حضور داشت، حملات وحشیانه بر مراکز علمی، پوهنتون‌ها و حتی شفاخانه‌ها، مستقیماً زندگی کادرهای برجسته را هدف گرفت.
بسیاری از استادان پوهنتون و داکتران متخصص ناچار شدند برای نجات جان خود و خانواده‌های‌شان وطن را ترک کنند. محصلان ممتازی که می‌توانستند آیندهٔ جوامع اسلامی را بسازند، راه اروپا و آمریکا را در پیش گرفتند. بدین‌سان داعش به‌طور غیرمستقیم پروژهٔ “تخلیهٔ مغزها از سرزمین‌های اسلامی” را برای منفعت غرب عملی ساخت.
باید اذعان نمود که ویران‌کردن مراکز تعلیمی و تحقیقی، خدمت دیگر داعش به دشمنان اسلام بود. انفجارها در پوهنتون‌ها، به آتش‌کشیدن کتاب‌خانه‌ها و غارت لابراتوارها بخشی از سیاست‌های این گروه بود. پیامد این ویرانی‌ها تعطیلی پوهنتون‌ها و توقف پروژه‌های علمی شد. در چنین شرایطی طبیعی بود که پژوهشگران و اندیشمندان امیدی به خدمت در وطن نداشته باشند و راهی کشورهای امن شوند.
این دقیقاً همان چیزی بود که غرب می‌خواست: تضعیف بنیادهای علمی جوامع اسلامی و تقویت پوهنتون‌ها و مراکز تحقیقاتی خویش. کشورهای غربی سال‌هاست برای جذب استعدادهای خارجی برنامه‌های گسترده دارند؛ از بورس‌های تحصیلی گرفته تا پیشنهادهای کاری جذاب برای داکتران و انجینران.
کادرهایی که شاید هرگز قصد ترک وطن را نداشتند، زیر تهدید داعش و سقوط فضای علمی ناگزیر شدند مهاجرت کنند. در حقیقت، داعش همچون پلی عمل کرد که استعدادهای جهان اسلام را به سوی غرب روانه ساخت.
این مهاجرت‌ها دستاوردهای بزرگی برای غرب داشت: جبران کمبود نیروهای متخصص، تقویت تحقیقات علمی و کاهش هزینه‌های پرورش دانشمندان تا صفر.
اما پیامد کمبود کادر علمی و فکری در جوامع اسلامی بسیار سنگین بود؛ شفاخانه‌ها بدون داکتران متخصص ماندند، پوهنتون‌ها از استادان مجرب تهی شدند و نسل جوان الگوهای علمی و فکری خود را از دست داد. در بسیاری کشورها عقب‌ماندگی علمی شدت گرفت و وابستگی به غرب بیشتر شد، چرا که اندیشمندان و متخصصان به جای وطن، در لابراتوارها و بیمارستان‌های اروپا و آمریکا به کار گرفته شدند.
این عقب‌ماندگی علمی و فرهنگی دقیقاً همان چیزی بود که دشمنان اسلام می‌خواستند. داعش، با ظاهر اسلامی و شعارهای پر زرق و برق خود در عمل اهداف استعمار نوین را پیاده کرد: تضعیف جوامع اسلامی از درون.
آنچه داعش به ملت‌های مسلمان عرضه کرد جز ویرانی، ترور و ناامنی چیزی نبود؛ اما برای غرب، این فرصتی طلایی بود تا نخبگان جهان اسلام را جذب کند و آنان را در خدمت اهداف استعماری و نظامی خود قرار دهد. بدین ترتیب، داعش نه‌تنها دشمن خیالی غرب بود بلکه در عمل خادمی تمام‌عیار برای تقویت تمدن غرب و تضعیف امت اسلامی شد.
