رویداد انفجار دلخراش و تلخ در منطقهٔ شهرنو کابل بار دیگر چهرهٔ واقعی گروه داعش را برای مردم آشکار ساخت؛ چهره‌ای مملو از خون، دروغ و دشمنی آشکار با آرامش و حیات انسان‌ها، این حمله از موضع قدرت نه بلکه از سر ضعف و شکست انجام شد، گروهی که سال‌ها به نام دین مرتکب جنایت شده است امروز نیز می‌کوشد با چنین خشونت‌های شنیع راه امید و ثبات را در افغانستان مسدود سازد؛ غافل از آن‌که ملت ما دیگر فریب این بازی‌های پلید را نخواهد خورد.
پس از سقوط حکومت دست‌نشاندهٔ امریکا و پایان اشغال؛ افغانستان عزیز ما بار دیگر نفس تازه‌ای از حیات کشید، نظامی اسلامی که از بطن مردم برخاسته است شکل گرفت؛ نظامی که اولویت آن تأمین امنیت، نظم اجتماعی و بازسازی اقتصادی است، امروز در بسیاری از ولایت‌های کشور بازارها رونق یافته، راه‌ها امن شده و مردم با اعتماد بیشتر به کار و تجارت روی آورده‌اند.
همچنان روابط افغانستان با کشورهای همسایه و منطقه، بر بنیاد احترام متقابل و منافع مشترک رو به گسترش است، این تحولات پیام روشنی دارد و آن این‌که افغانستان دیگر میدان بازی قدرت‌های خارجی نیست بلکه در مسیر بازگشت به جایگاه طبیعی خود در منطقه قرار گرفته است.
اما این پیشرفت‌ها برای دشمنان صلح قابل تحمل نیست، حلقاتی که از بی‌ثباتی، جنگ و خون‌ریزی سود می‌برند هرگاه امنیت و رفاه را می‌بینند به خشونت متوسل می‌شوند، داعش یکی از همین گروه‌هاست؛ گروهی که نه نمایندهٔ اسلام است و نه نشانی از اخلاق انسانی دارد، آنان با انجام حملات ظالمانه و غیرانسانی می‌کوشند فضای اعتماد را ویران کرده و به همسایگان این پیام دروغین را القا کنند که افغانستان ناامن است در حالی که واقعیت‌های میدانی این ادعا را آشکارا رد می‌کند.
انفجار شهرنو کابل نیز در همین چارچوب قابل تحلیل دقیق است، این حمله تلاشی برای بدنام‌ساختن نظام حاکم و آسیب‌زدن به روابط رو به رشد افغانستان با منطقه بود، داعش نمی‌تواند بپذیرد که افغانستان در فضای احترام و همکاری با همسایگان خود حرکت کند؛ از همین‌رو با اقدامات ویرانگر و ضدانسانی می‌خواهد دیوارهای بی‌اعتمادی ایجاد نماید، اما تاریخ گواه است که نیت‌های پلید هرگز به پیروزی نمی‌رسند.
داعش همواره کوشیده است به نام اسلام دست به جنایت بزند تا اربابان پنهان خود را راضی نگه دارد؛ در حالی که اسلام دین زندگی، عدالت و کرامت انسانی است و آیات قرآن عظیم‌الشان این حقیقت را به‌روشنی بیان می‌کند از این‌رو کشتن انسان‌های بی‌گناه بزرگ‌ترین خیانت به دین و انسانیت است، پس هر انفجار، هر قتل و هر اشک یتیمی که به دست داعش ریخته می‌شود سندی روشن بر بیگانگی کامل این گروه با اسلام است.
امروز مردم افغانستان بیش از هر زمان دیگر هوشیار شده‌اند، آنان به‌خوبی می‌دانند که این حملات نتیجهٔ سوءاستفادهٔ ناپاک از نام دین است نه نشانهٔ خیرخواهی دینی، امنیتی که به‌دست آمده به بهای قربانی‌ها و صبر مردم شکل گرفته و با یک انفجار فرو نمی‌ریزد، برعکس هر رویداد تروریستی عزم ملت را برای حفظ ثبات و زندگی عادی استوارتر می‌سازد.
در پایان باید گفت که انفجار شهرنو کابل نشانهٔ قدرت داعش نیست بلکه بیانگر ضعف و یأس آن است، نور امنیت و امید تاریکی خشونت را به عقب می‌زند، افغانستان امروز بهسوی زندگی در حرکت است نه بهسوی مرگ؛ در مسیر سازندگی است نه ویرانی، و این راه با وجود همهٔ توطئه‌ها ادامه خواهد یافت ان‌شاءالله.
