تحکیم امنیت پایدار
آن روزهای تاریک ناامنی را به یاد آورید که سایه خود را بر این کشور گسترده بود، روزهایی که صدای انفجارها و تیراندازیها در تمام ولایتها، شهرها و مناطق مختلف افغانستان به بخشی از زندگی مردم تبدیل شده بود، روزهایی که مادران با قلبی لرزان کودکان خود را به مکتبها میفرستادند و نمیدانستند که آیا شام دوباره آنان را در آغوش خواهند گرفت یا نه.
مردم افغانستان در آن دوره تاریک توسط اشغالگران خارجی سرکوب میشدند و نظام دستنشانده جمهوریت به جای آنکه سپر امنیت مردم باشد خود به بخشی از مشکل ناامنی تبدیل شده بود، فساد در صفوف پولیس و اردو ریشه دوانیده بود، هر ولسوالی شکار زورمندان محلی بود و جان و مال مردم در محاسبات قدرت مرکزی آن زمان هیچ ارزشی نداشت.
در میان همین آشوب و هراس بلای داعش نیز سر برآورد؛ گروهی تکفیری که هیچ پیوندی با اسلام و انسانیت نداشت، این گروه با انفجار در مساجد، مکاتب، دانشگاهها و بازارها خون مردم بیگناه را ریخت و برخی ولایتهای کشور را به میدانهای ترس و وحشت تبدیل کرد، مردم افغانستان در آن سالهای تاریک میان دو آتش میسوختند؛ از یک سو آتش اشغال خارجی و از سوی دیگر شعلههای وحشت تکفیریها؛ این میراث جمهوریت بیستساله وابسته به بیگانگان بود.
اما تاریخ ورق خورد، افغانستان با پیروزی دوباره امارت اسلامی برای نخستین بار در نیم قرن گذشته طعم امنیت واقعی را چشید، نیروهای مسلح امارت اسلامی با ایجاد فرماندهی واحد، رهبری منظم و هماهنگی بیسابقه که در دورههای گذشته نمونهای برای آن دیده نمیشد مبارزه خستگیناپذیری را در برابر داعش و دیگر عناصر فتنهگر آغاز کردند.
نتیجه این مبارزه آن شد که داعش گروهی که روزی نامش با وحشت، ترس و خونریزی گره خورده بود امروز نه قلمرو گستردهای دارد، نه سنگر و نه توان انجام عملیات، بر اساس گزارشهای مسئولین نظام و حتی نهادهای بینالمللی این گروه عملاً از خاک افغانستان ریشهکن شده است، این دستاورد نباید عادی پنداشته شود این دستاورد بزرگی است که با فداکاریها و خون هزاران مجاهد نوشته شده است.
امروز مرزهای افغانستان برای نخستین بار در چند دهه گذشته بهگونه کامل تحت کنترل نیروهای ملی قرار دارد، مردم با اطمینان و بدون هراس از ماینها، کمینها و تیراندازیهای ناگهانی در راهها و جادهها رفتوآمد میکنند، بازارها بدون اضطراب و ناامنی مملو از مردم و پررونقاند، مکاتب و مساجد بدون ترس از انفجار به فعالیتهای خود ادامه میدهند و مردم در محیطی امن بدون صدای تیراندازی و انفجار در شب، آسوده میخوابند.
این تنها یک ادعا یا شعار توخالی نیست بلکه واقعیتی است که هر شهروند افغان و هر کسی که در این سرزمین زندگی میکند، هر روز آن را در زندگی روزمره خود لمس میکند، هر کسی که افغانستان دیروز را با افغانستان امروز مقایسه کند تفاوت میان این دو برایش مانند روز روشن خواهد بود، با این حال برخی رسانههای مغرض و دشمن و بقایای گروههایی که بقا و منافعشان به آشوب و ناامنی وابسته بود هنوز تلاش میکنند با انتشار دروغ، بزرگنمایی رویدادهای کوچک و تحریف واقعیتها، تصویر وضعیت امنیتی افغانستان را متفاوت از حقیقت نشان دهند، رسانههایی که روزی از خون افغانها تیتر میساختند امروز به دلیل نبود بحران نگراناند.
آنان هر رویداد کوچک را با مبالغه و هیاهو منتشر میکنند گاهی رویدادهایی را از خود میسازند و گاهی نیز از طریق تحلیلهای سفارشی تلاش میکنند امنیت پایدار افغانستان را انکار کنند. اما همه این تلاشها در برابر واقعیتهای روشن رنگ میبازند زیرا امنیت حقیقتی نیست که بتوان آن را با قلم و زبان دشمن از میان برد.
امنیت باید در کوچههای شهرها و روستاها دیده شود در هیاهو و ازدحام بازارهای پررونق در دروازههای باز مکاتب و مساجد و در شبهای آرام مردمی که بدون صدای تیراندازی و انفجار سر بر بالین میگذارند، امنیت را باید در آنجا جستوجو کرد نه در نوشتهها و عنوانهای رسانههای مغرضی که حقیقت را از پیش قربانی اهداف سیاسی خود کردهاند.
امارت اسلامی بارها با صراحت اعلام کرده است که خط سرخ ما امنیت ملت است، به هیچ گروه اخلالگر، با هر نام و هر نشانی که باشد، اجازه داده نمیشود از خاک افغانستان سوءاستفاده کند، این موضع قاطع تنها یک ادعا نیست بلکه سیاستی است که در میدان عمل نیز به اثبات رسیده است امنیتی که افغانستان امروز از آن برخوردار است، نتیجه تدبیر، فداکاری و هوشیاری نظامی است که در عمل نشان داده است امنیت کشور بدون کمک و حمایت بیگانگان نیز تأمینشدنی است.
امنیت امروز تنها نشانه پیروزی یک نظام نیست بلکه گواه زنده این حقیقت است که افغانستان پس از یک دوره طولانی جنگ و ناامنی میتواند گامهای خود را به سوی ثبات و آرامش بردارد، امنیت کنونی در این کشور بزرگترین پاسخ برای همه کسانی است که تلاش میکنند زیر پرده اتهامات، تبلیغات و شبهات، حقیقت روشن را پنهان کنند؛ حقیقتی که هر روز در چهرههای آرام مردم این سرزمین، رفتوآمدهای امن و زندگی عادی آنان بازتاب مییابد.
