رژیم و حلقات نظامی پاکستان همانند گذشته، بار دیگر قضاوت کورکورانه و وحشت تکراری خود را مرتکب شدند که در نتیجهٔ آن ده‌ها غیرنظامی، که بیشتر آنان را کودکان، زنان و سالمندان تشکیل می‌دادند، به شهادت رسیدند. سپس برای توجیه این اقدام نیز بار دیگر به شایعات و ادعاهای بی‌اساس متوسل شدند و ناکامی‌های داخلی خود را به عوامل بیرونی نسبت دادند.
چندین سال است که افغانستان از یک سیاست و راهبرد متوازن، معتبر و مسئولانه برخوردار است؛ سیاستی که همواره در سطح منطقه و جهان نقش یک عنصر مثبت، سازنده و مفید را ایفا کرده است. افغانستان نه خواهان مداخله در امور داخلی دیگر کشورها است و نه در عرصه‌های سیاسی و سایر حوزه‌ها در پی آسیب‌رساندن به دیگران می‌باشد. سیاست ما بر این اصل استوار است که نه از کسی زیان می‌خواهیم و نه قصد زیان رساندن به کسی را داریم.
با وجود این، برخی کشورها و حلقات از حسن نیت، انعطاف‌پذیری و رویکرد متوازن سیاسی امارت اسلامی افغانستان برداشت نادرست کرده و می‌کوشند در سازمان‌ها و مجامع بین‌المللی، افغانستان را به گونه‌ای نادرست معرفی کنند. متهم‌ساختن افغانستان به عنوان پناهگاه تروریستان و نسبت‌دادن اتهامات مشابه از جمله ادعاهایی است که اگر با تحقیق و بررسی دقیق مورد ارزیابی قرار گیرد، آشکار خواهد شد کشورهایی که از گروه‌های تروریستی حمایت می‌کنند و یا در ایجاد و پرورش آن‌ها نقش دارند از لحاظ وضعیت امنیتی و جایگاه سیاسی داخلی و خارجی، در موقعیتی شکننده و ضعیف همانند پاکستان قرار دارند.
امارت اسلامی افغانستان به برکت پیشرفت‌های مشروع سیاسی و اقتصادی خود، روزبه‌روز در مسیر تحول نوین، رشد اقتصادی، تقویت توانایی‌های نظامی و ارتقای جایگاه سیاسی گام برمی‌دارد. همین جایگاه و اعتبار رو به رشد، برای برخی همسایگان قابل تحمل نیست. از همین‌رو می‌کوشند مسئولیت مشکلات داخلی، ناکامی‌ها و وضعیت رو به وخامت خود را بر دوش افغانستان بیندازند.
شاید سخنان مولانا فضل‌الرحمن را شنیده باشید که گفته بود: “گروه‌های مسلح در بنو و سایر مناطق تأسیسات و مراکز نظامی را تصرف می‌کنند و بر آن‌ها حمله می‌نمایند اما ارتش پاکستان نام و نشانی این گروه‌ها را به افغانستان نسبت می‌دهد!” این واقعاً شگفت‌آور است که آن‌ها به سبب محاسبات نادرست و قضاوت‌های عجولانهٔ خود، حتی از سوی شخصیت‌های سیاسی کشورشان مورد انتقاد و تمسخر قرار می‌گیرند. این امر خود گواه روشنی بر حقانیت موضع افغانستان و نادرستی محاسبات ارتش پاکستان است.
وقتی تروریزم را پرورش می‌دهید، زیان آن را نیز خواهید دید!
دهه‌ها است که رژیم نظامی پاکستان در پرورش و حمایت از گروه داعش و سایر جریان‌های تخریبی نقش داشته و در این زمینه اسناد و شواهد فراوانی نیز در سطح بین‌المللی مطرح شده است. این رژیم بر بنیاد پیشینهٔ تاریخی خود، همواره برای حفظ نفوذ و سلطهٔ خویش از ابزار ترور، خشونت و سرکوب استفاده کرده و سال‌ها سیاست تخریب و آسیب‌رساندن به دیگران را دنبال نموده است. امروز خود با پیامدهای همان سیاست‌ها روبه‌رو شده است. حملات پی‌هم داعش در پاکستان و مقاومت مسلحانهٔ گروه‌های مخالف در برابر سیاست‌های سرکوبگرانهٔ این رژیم، از جمله پیامدهایی است که بسیاری آن را نتیجۀ مستقیم همان رویکردها و عملکردها می‌دانند.
الحمدلله افغانستان امروز از نگاه امنیتی کشوری امن و قابل اعتماد به شمار می‌رود؛ کشوری که بخش بزرگی از مظاهر خشونت، ناامنی و بی‌ثباتی در آن مهار شده است. افغانستان امروز مرکز اشغالگران و طرح‌های استخباراتی آن‌ها نیست. برخلاف رژیم نظامی پاکستان که به میدان اجرای اهداف و برنامه‌های حلقات استخباراتی و قدرت‌های خارجی تبدیل شده است.
افغانستان نه کشوری اشغال‌شده است و نه کسی می‌تواند از خاک آن به عنوان وسیله‌ای برای تأمین منافع شخصی، فعالیت‌های تروریستی یا حضور گروه‌ها و افراد خارجی استفاده کند. تاکنون هیچ‌کس نتوانسته است ثابت سازد که افغانستان علیه هیچ کشور همسایه یا غیرهمسایه نقشی تخریبی ایفا کرده باشد. افغانستان با شش کشور هم‌مرز است اما تا امروز هیچ‌یک از این همسایگان مشکلات امنیتی و بحران‌های داخلی خود را به افغانستان نسبت نداده‌اند و مسئولیت نابسامانی‌های داخلی خویش را بر دوش دیگران نینداخته‌اند. تنها رژیم نظامی پاکستان است که به جای حل مشکلات، کاستی‌ها و ناکامی‌های داخلی خود، افغانستان را مقصر جلوه می‌دهد.
الحمدلله همان‌گونه که افغانستان زیان و مداخلهٔ دیگران را نمی‌پذیرد، به همان اندازه نیز هیچ قصدی برای حمایت از گروه‌های مسلح یا انجام فعالیت‌های زیان‌بار علیه هیچ کشور همسایه ندارد. با این حال تجاوزها، خشونت‌ها و نقض حریم ملی افغانستان هرگز فراموش نخواهد شد و بدون پاسخ باقی نخواهد ماند. رژیم نظامی پاکستان که مشکلات داخلی و حضور گروه‌های مخالف خود را به افغانستان نسبت می‌دهد و در مجامع بین‌المللی بدون ارائهٔ سند و مدرک به تبلیغات علیه افغانستان می‌پردازد، از دید ما این رفتار نوعی بی‌احترامی به حاکمیت سیاسی افغانستان محسوب می‌شود. هرچند ما برای ادعاهای خود اسناد و شواهد کافی در اختیار داریم اما به منظور رعایت اصول همسایگی و حفظ روابط متقابل، تاکنون سکوت و خویشتن‌داری را ترجیح داده‌ایم.
