۲۶ دلو سیوهفتمین سالروز خروج لشکرهای قشون سرخ شوروی از افغانستان است. این روز یادگاری زنده از فداکاریهای بیمانند، رشادتها و دلاوریهای ملت مسلمان افغانستان به شمار میرود. در ششم جدی سال ۱۳۵۸ ارتش مغرور و متکبر شوروی سابق با تمام تجهیزات پیشرفته و تکنالوژی جنگیاش، به افغانستان مظلوم تاخت. آنها میخواستند ایمان و ارزشهای اسلامی مردم این سرزمین را ریشهکن نموده و نظام سکولار و بیدین در افغانستان را مستقر سازند. اما در طول همین تجاوز نافرجام و تحمیلی، بیش از یک میلیون افغان را به شهادت رساندند، مجروح، اسیر و معلول ساختند و هزاران تن دیگر را آوارهٔ دیار غربت کردند.
اگرچه شمار محدودی از افراد فریبخورده در کنار اشغالگران ایستادند اما همهٔ ملت شریف و مؤمن افغانستان با فریاد «اللهاکبر» با دستهای خالی و دلهایی سرشار از ایمان، به سلاح متوسل شدند. بار دیگر ندای جهاد و آزادیخواهی سر دادند، از دل کوهها و قریهها برخاستند، متحد شدند و به نیرویی تبدیل گشتند که کاخنشینان ستمگر را در هم کوبید. به یاری پروردگار متعال چنان شکستی بر آن لشکرکش ابرههصفت وارد آوردند که همچون عبرتی بزرگ در تاریخ ثبت شد.
در این نبرد خونین و طولانی برای آزادی و استقلال، ملت زخمها و مصائب عظیمی را تحمل کرد؛ دردهایی که هنوز در بسیاری از خانهها پدران و فرزندان آن زمان گم هستند و تا هنوز در انتظار نشانهای از حیات یا شهادت بهسر میبرند. چند بار گورهای دستهجمعی در ولایات مختلف کشف شدند، جنایتهای آن سالها از نو زنده گشت و برخی از بازماندگان، عزیزان ازدسترفتهی خویش را شناختند.
ملتی که بر خدای متعال توکل کرد، پس از ده سال مبارزه و پس از آن همه ظلم و جنایتهای خونین که تصاویر زندهاش همچنان در خاطر بسیاری از بزرگان مانده است، هرگز در برابر آن لشکر ستمگر و مجرم سر تسلیم فرود نیاورد. بلکه بهای آزادی را با خون خویش پرداخت. چنان شکستی دندانشکن بر لشکر متجاوز وارد کرد که طاقت مقاومت در برابر این ملت را از دست داد و سرانجام با خفت و خواری این سرزمین را ترک گفت، در حالی که هزاران سرباز خود را کشته، زخمی و گمگشته بر جای نهاده بود. این شکست برای دیگر ابرقدرتها نیز پندآموز و مایهٔ عبرت شد تا هیچگاه فکر تجاوز به افغانستان در سر داشته نباشند.
بهطور خلاصه، بیستوششم دلو روز عزت، افتخار و سربلندی ملی است. این روز گواه شجاعت ملتی است که با ایمان، استقامت و ارادهای خستگیناپذیر، سرنوشت خویش را خود رقم زد. یاد و خاطرهٔ شهیدان این راه، مانند چراغی فروزان در دل تاریخ خواهد درخشید و فداکاریها و قهرمانیهای این ملت آزاده، با سطور زرین در تاریخ ثبت و جاودانه خواهد ماند؛ چنان که ما هر ساله شاهد تجلیل و بزرگداشت آن هستیم. فرزندان مجاهدانی که در برابر لشکر سرخ شوروی ایستادند و سرافراز شدند، امروز به افتخار تاریخی نیاکان خود میبالند.
