اظهارات اخیر رئیسجمهور امریکا دونالد ترامپ که در آن از فرماندهان نظامی پاکستان ستایش کرده است حقیقتی تلخ و شرمآور را روشن میسازد، این فرد که کارنامهاش در تحولات اخیر منطقه و خاورمیانه سرشار از جنایت، خونریزی و حمایت از اشغالگران است اکنون به تمجید از کسانی میپردازد که سالهاست مردم بیگناه افغانستان را در خانهها، شفاخانهها و مکاتبشان به شهادت میرسانند.
این ستایش تنها یک سخنرانی ساده سیاسی نیست بلکه بیانگر یک همپیمانی عمیق و خطرناک میان قدرتهای مجرم و مزدوران منطقهای آنان است، وقتی ترامپ با دستانی آلوده به خون مردم خاورمیانه بهویژه فلسطینیان از مجرمان پاکستانی تمجید میکند این پرسش مطرح میشود: این ستایش برای چیست؟ آیا برای کشتار افراد بیدفاع؟ آیا برای بیثباتسازی افغانستان؟ یا برای پیشبرد اهداف شوم امریکا و اسرائیل در منطقه؟
ترامپ در دوران ریاستجمهوری خود چهره واقعی سیاست خارجی امریکا را برای جهان آشکار ساخت، او با انتقال سفارت امریکا به بیتالمقدس خون فلسطینیان را مباح شمرد، با بهرسمیت شناختن بلندیهای جولان بهعنوان بخشی از خاک اسرائیل بحران منطقه را گستردهتر کرد، با امضای توافقنامههای ابراهیمی میان مسلمانان تفرقه ایجاد نمود، با انجام حمله نظامی علیه ایران قوانین بینالمللی را نقض کرد، در برابر کشتار مردم غزه نهتنها سکوت اختیار کرد بلکه از عاملان آن نیز حمایت نمود.
همین ترامپ است که امروز فرماندهان ارتش پاکستان را صاحب «عملکردهای فوقالعاده» میخواند، کدام عملکردها؟ آیا بمباران شفاخانه «امید» در کابل و به شهادت رساندن صدها بیمار بیگناه؟ آیا گلولهباران خانههای مردم در ولایت کنر و آغشته ساختن زنان و کودکان به خون؟ آیا حمایت از گروههایی مانند داعش برای ناامنسازی افغانستان؟ این ستایش شرمآور نشان میدهد که ترامپ و همپیمانانش جنایت علیه بشریت را «عملکرد فوقالعاده» مینامند.
میان ستایش ترامپ از پاکستان و اقدامات جنجالبرانگیز او در خاورمیانه پیوندی روشن و انکارناپذیر وجود دارد، ترامپ و حامیان صهیونیستی او به یک نیروی نیابتی در جنوب آسیا نیاز دارند تا اهداف خود را پیش ببرند، همانگونه که اسرائیل با حمایت امریکا مردم فلسطین را هدف قرار میدهد، پاکستان نیز با پشتیبانی همان قدرتها مردم افغانستان را مورد حمله قرار میدهد.
این یک بازی هماهنگ است: یک جبهه در آسیای غربی (فلسطین) و جبههای دیگر در آسیای شرقی (افغانستان)، در هر دو جبهه قربانیان مسلمانان بیگناهاند و جلادان همان نیروهای وابستهای هستند که توسط دیگران هدایت میشوند، ترامپ از فرماندهان پاکستانی تمجید میکند، زیرا آنان نقش «سرباز امریکا» را بهخوبی ایفا میکنند؛ در خاورمیانه نقش «میانجی فریبکار» را بازی میکنند تا منافع اسرائیل تأمین شود و در افغانستان نقش «جلاد» را بر عهده دارند تا این کشور در ناامنی باقی بماند.
رژیم نظامی پاکستان سالهاست که بهعنوان نیروی نیابتی امریکا و اسرائیل در منطقه شناخته میشود، این رژیم در حالیکه در خاورمیانه از صلح و آتشبس سخن میگوید؛ در مرزهای شرقی افغانستان تمامی اصول جنگ و ارزشهای انسانی را زیر پا میگذارد، همانگونه که اسرائیل شفاخانهها را در فلسطین بمباران میکند پاکستان نیز مراکز غیرنظامی را در افغانستان هدف قرار داده و همانگونه که در غزه مکاتب و خانهها ویران میشوند در ولایتهای کنر، پکتیا و خوست نیز خانهها و مکاتب هدف حملات قرار گرفتهاند.
این جنایات هماهنگ تصادفی نیست بلکه بخشی از یک طرح از پیش برنامهریزیشده است؛ طرحی که در آن قدرتهای بزرگ از رژیمهای نیابتی استفاده میکنند تا خون مسلمانان ریخته شود و آنان در فقر، ناامنی و عقبماندگی باقی بمانند.
ستایش ترامپ از مقامات نظامی پاکستان تنها به منافع کوتاهمدت سیاسی محدود نمیشود او میداند که پاکستان در بازیهای منطقهای امریکا نقش کلیدی دارد؛ از تأمین مسیرهای لوژستیکی گرفته تا همکاری با شبکههای استخباراتی مانند سیا و موساد. این تمجید در واقع چراغ سبزی است برای ادامه این اقدامات زیرا با منافع استراتژیک امریکا همسو است، در واقع پیام ضمنی او این است که جان انسانهای افغان و فلسطینی ارزشی ندارد و تنها منافع قدرتهای بزرگ اهمیت دارد،
این رویکرد نهتنها به حل بحرانهای منطقه کمک نمیکند بلکه آتش نفرت و خشونت را شعلهورتر میسازد، مردم افغانستان بهخوبی میدانند که این اقدامات بدون حمایت امریکا و اسرائیل ممکن نیست و ستایش ترامپ از فرماندهان پاکستانی تأییدی بر این واقعیت تلقی میشود.
در پایان باید گفت که ملتهای منطقه بهویژه مردم افغانستان و فلسطین این بازی خطرناک را بهخوبی درک کردهاند، آنان میدانند که میان جنایات غزه و کابل تفاوتی از دید این قدرتها وجود ندارد و خون مسلمانان نزد آنان بیارزش است، اما تاریخ هرگز این جنایات را فراموش نخواهد کرد و روزی فرا خواهد رسید که عاملان و حامیان آن در برابر خداوند متعال و تاریخ پاسخگو خواهند بود، چنانکه در قرآن کریم آمده است:
«وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ»
یعنی: گمان مبرید که خداوند از آنچه ستمگران انجام میدهند غافل است، این وعده الهی بزرگترین تسلی برای مظلومان و بزرگترین هشدار برای ستمگران است.