رژیم نظامی پاکستان بار دیگر دستان خود را به خون کودکان و زنان بیگناه افغانستان آلوده کرد، در حالی که جهان نظارهگر جنایات رژیم صهیونیستی در غزه است، پاکستان نیز با همان الگوی وحشیانه و همان بیاعتنایی به قوانین بشری، آتش تجاوز خود را بر سر مردم بیدفاع افغانستان ریخت، گویا این رژیم قسم خورده است که جز پیروی از اسرائیل وظیفه دیگری نداشته باشد.
در حملات اخیر جتهای جنگی پاکستان حریم هوایی افغانستان را نقض کرده و مناطق مسکونی را در ولسوالی شلتان کنر و ولسوالی گرمسیر هلمند هدف قرار دادند، ذبیحالله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی اعلام کرد که ۹ غیرنظامی به شمول زنان و کودکان شهید و ۱۱ تن دیگر زخمی شدهاند و سه خانه مسکونی تخریب گردیده است، پشت این ارقام انسانهای قرار دارند که تنها جرمشان زندگی در یک منطقه مرزی بود.
وزارت اطلاعات پاکستان با وقاحت و بیشرمی ادعا کرده که مخفیگاههای تروریستان را هدف قرار داده و ۲۲ تن را کشته است، کدام تروریست؟ کدام مخفیگاه؟ محمد حبیب باشندۀ ۳۲ ساله منطقه یکی از قربانیان را مردی فقیر و بیآزار توصیف میکند که زندگی خود را با چوپانی میگذراند، صبحها بزهایش را رها میکرد و شبانگاه برمیگشتند، این چوپان بیچاره که نه با تحریک طالبان پاکستان ارتباطی داشت و نه با هیچ گروه دیگری تنها جرمش این بود که در خانهای زندگی میکرد که رژیم پاکستان آن را مخفیگاه تروریست نامید.
حملات اخیر یک رویداد جداگانه نیست، در ماههای گذشته بخشهای از کنر، پکتیکا، پکتیا، خوست و ننگرهار بارها هدف حملات هوایی و توپخانهای پاکستان قرار گرفتهاند، یوناما تأیید کرده که در فاصله اواخر فبروری تا اوایل مارچ ۲۰۲۶ دستکم ۱۸۵ غیرنظامی افغان کشته و زخمی شدهاند و اکثریت قربانیان را زنان و کودکان تشکیل میدهند، تکرار این حملات نشان میدهد که مردم افغانستان هزینه اختلافات و محاسبات امنیتی پاکستان را میپردازند.
رژیم پاکستان با همان روشی که اسرائیل در غزه به کار میگیرد، ابتدا منطقهای را بمباران میکند سپس با وقاحت و بیشرمی ادعا میکند که تروریستها را هدف قرار داده است، اما در میدان واقعیت آنچه باقی میماند اجساد کودکان و خانههای ویران است، رژیم صهیونیستی نیز بارها حملات خود را با عنوان مبارزه با تروریسم توجیه کرده اما در نتیجه مناطق مسکونی ویران شده و شمار زیادی از زنان و کودکان قربانی شدهاند، اکنون پاکستان نیز همان مسیر را میرود، از همین رو تعبیر نسخۀ آسیایی اسرائیل ناظر به همین الگوی رفتاری است.
اقتصاد پاکستان با قرضههای بینالمللی سرپا مانده و ارتش این کشور حتی قادر به تأمین امنیت پایتخت خود نیست، این دقیقا همان رفتار رژیمی است که در آخرین نفسهای خود دست به هر جنایتی میزند تا شکستهای خود را پنهان کند.
امارت اسلامی افغانستان تأکید کرده است که از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده نمیشود اما در عین حال نقض حاکمیت و تمامیت ارضی افغانستان را نیز نمیپذیرد، پاسخ به چنین تجاوزاتی باید سنجیده، قاطع و بر مبنای منافع ملی باشد، حملات اخیر پاکستان یک پیام روشن دارد: خون مردم افغانستان بیارزش نیست و ویرانکردن خانههای افراد ملکی را نمیتوان با ادعاهای نظامی پنهان ساخت، رژیمی که با خون کودکان زنده میماند سرانجام در همان خون غرق خواهد شد، میراث جنایت اسرائیل که به پاکستان سرایت کرده روزی دامن خود این رژیم را خواهد گرفت.
































