در حالی که مردم مظلوم افغانستان پس از چندین دهه جنگ و ناامنی، امروز به برکت نظام اسلامی در امنیت و آرامش زندگی میکنند و تحت رهبری این نظام در مسیر پیشرفت و تحولات جهانی گام برمیدارند، رژیم نظامی پاکستان بار دیگر به خاک افغانستان و مردم بیدفاع آن تجاوز ظالمانه و غیرقانونی کرده است. این حملات که با بهانههای دروغین و تکراری تحت عنوان «مبارزه با تروریسم» انجام میشوند، نهتنها نقض آشکار حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان است بلکه ریشههای آن در بحرانهای عمیق و حلناشدنی داخلی پاکستان نیز نهفته است.
رژیم نظامی این کشور که در اداره امور داخلی و مهار نمودن ناآرامیهای گسترده ناکام مانده است، تلاش میکند با منحرفکردن افکار عمومی و ایجاد یک دشمن خارجی، ناکامیهای خود را پنهان نماید. بررسی واقعیتها بهروشنی نشان میدهد که پاکستان امروز با بحرانهای متعدد و فلجکنندهای دستوپنجه نرم میکند. اقتصاد این کشور در آستانه فروپاشی قرار دارد، ناامنی و جنگ در ایالتهای مختلف با سرعت در حال گسترش است و مشروعیت سیاسی نهادهای نظامی در میان مردم این کشور به پایینترین سطح خود رسیده است.
گزارشهای منتشرشده از پاکستان نشان میدهد که حتی مقامهای ارشد محلی نیز از تهدیدهای امنیتی در امان نیستند؛ برای نمونه، در ماههای اخیر یک وزیر ایالتی در پشاور ربوده شد و یک مقام دیگر بر نیروهای امنیتی خود تیراندازی کرد. این نشانهها بیانگر آن است که ساختار امنیتی و سیاسی پاکستان در درون خود با بحران عمیق، آشفتگی و بینظمی مواجه است. رژیم نظامی برای پنهانکردن این واقعیتهای تلخ و ناگوار، به جای تلاش برای حل مشکلات داخلی خود، آتش تجاوز علیه کشور همسایه را شعلهور میکند تا توجه مردم معترض و ناراضی خود را به سوی دیگری منحرف سازد.
این تاکتیک قدیمی، فرسوده و ازکارافتاده ایجاد دشمن خارجی، همان روشی است که رژیمهای نظامی ضعیف، ناکام و ناتوان در طول تاریخ از آن استفاده کردهاند. رژیم کنونی پاکستان با بمباران مناطق مسکونی و هدف قراردادن غیرنظامیان افغان، تلاش میکند مردم خود را قانع سازد که مشکلات اقتصادی و امنیتی آنها ناشی از بیثباتی در افغانستان است، نه نتیجه مدیریت نادرست و فساد ساختاری رژیم نظامی. اما این بهانهها نمیتواند چهره واقعی این رژیم را پنهان کند.
افغانستان امروز تحت رهبری امارت اسلامی، در برابر گروههای تکفیری و شرارتپیشهای که میخواهند ناامنی تحمیلشده بر این سرزمین را ایجاد کنند، مبارزه واقعی و جدی انجام میدهد. رهبران امارت اسلامی بارها بهصراحت اعلام کردهاند که اجازه نخواهند داد خاک افغانستان علیه امنیت هیچ کشوری، بهویژه پاکستان، مورد استفاده قرار گیرد. از اینرو، ادعاهای پاکستان نهتنها بیاساس است بلکه سناریویی از پیش طراحیشده برای اعمال فشار و سرپوشگذاشتن بر بحرانهای داخلی خود نیز به شمار میرود.
حملات اخیر که در نقض قوانین بینالمللی و اصول حقوق بشری و با استفاده از جنگندهها و هواپیماهای بدون سرنشین انجام شدهاند، نمونه آشکاری از جنایت جنگی و نقض صریح حقوق مردم بیگناه افغانستان است. این حملات نهتنها هیچ کمکی به حل بحران داخلی پاکستان و برقراری صلح و ثبات در منطقه نمیکند، بلکه برعکس، سطح بیاعتمادی و تنش را افزایش داده و زمینه را برای بیثباتی بیشتر فراهم میسازد. رژیم نظامی پاکستان باید بداند که این سیاستهای ماجراجویانه و تحمیلشده در نهایت نهتنها امنیت این کشور را تضمین نخواهد کرد، بلکه زمینه انزوای بیشتر آن را در منطقه و جهان نیز فراهم خواهد ساخت.
در پایان باید با صراحت و قاطعیت گفت که تجاوزهای ظالمانه رژیم نظامی پاکستان به خاک افغانستان بیپاسخ نخواهد ماند. ملت افغانستان، چنانکه در طول تاریخ ثابت کرده است، ملتی شجاع و دلیر است و هرگز اجازه نخواهد داد حاکمیت ملی و تمامیت ارضی آن نقض شود. رهبران امارت اسلامی نیز بارها تأکید کردهاند که از حق دفاع مشروع و حفاظت از مرزها و مردم خود دست نخواهند کشید. رژیم پاکستان باید به جای اتهامزنی و تجاوز، در اندیشه حل بحرانهای داخلی خود باشد زیرا تاریخ گواه است که شعلههای تجاوز، سرانجام دامن همان تجاوزگر را نیز فرا میگیرد.
